ีสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เขากำจดหมายแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน‘นางยังมีชีวิตอยู่ และอยู่อย่างมีความสุข’ทุกสิ่งที่เขากังวลไม่ได้เกิดขึ้น!ตั้งแต่นี้ต่อไป แม้พวกเขาจะยังไม่ได้พบกัน แต่ก็สามารถเขียนจดหมายถึงกันได้ทุกวัน สามารถรู้สึกถึงการมีอยู่ของเธอ……หัวใจที่เขาแขวนไว้ตลอดมา ในที่สุดก็สามารถวางลงได้แล้ว“ฮ่าๆๆๆ” บรากี คว้าจดหมายในมือ เต้นระบำออกจากห้องไป “นางตอบกลับมาแล้ว นางตอบกลับมาแล้ว!!”ณ ลานกว้างเป้ยเล่อเหยียที่กำลังนอนหลับอยู่บนพื้นสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียงตะโกนมันเงยหน้ามองบรากีที่กำลังบ้าคลั่ง กลอกตา แล้วก้มหน้าลงอีกครั้ง พลางพึมพำ “บ้าไปแล้ว……”…หลินชีเยี่ยที่กำลังล้างหน้าสังเกตเห็นสถานการณ์ในโรงพยาบาล มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยเป็นไปตามที่เขาคาดไว้ หลังจากบรากีคลายปมในใจ การรักษาก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วราวกับติดจรวด จากเดิม14% พุ่งขึ้นไปถึง 42% การทะลุ 50% ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นเมื่อจัดการเรื่องหนึ่งเสร็จ หลินชีก็เยี่ยรู้สึกโล่งใจเขาก้าวเข้าไปในลานฝึก เห็นโจวผิงกำลังขัดพื้นอย่างตั้งใจ…“ท่านปรมาจารย์กระบี่……นี่เป็นลานฝึก ดูเหมือนไม่จำเป็นต้องขัดพื้นนะครับ?” หลินชีเยี่ยอดพูดไม่ได้โจวผิงมองเขาแวบหนึ่งแล้วส่ายหน้า “ถ้าไม่ขัด พวกนายจะบาดเจ็บ”หลินชีเยี่ยชะงัก ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็ไม่สามารถเชื่อมโยงการขัดพื้นกับการบาดเจ็บได้สิบห
