โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างชัดเจน บรากีที่กำลังจะเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเข้านอนสะดุ้งเล็กน้อย เขาเดินไปเปิดประตูเห็นร่างคุ้นตาสวมเสื้อกาวน์สีขาวยืนอยู่ในระเบียงทางเดิน“ท่านผู้อำนวยการ?” บรากีเห็นหลินชีเยี่ยมาหาตนดึกดื่นเช่นนี้ จึงมีสีหน้าสงสัยหลินชีเยี่ยพยักหน้ารับและเดินเข้ามาในห้อง“ครั้งนี้ผมมาเพื่อมอบของสิ่งหนึ่งให้คุณ” หลินชีเยี่ยกล่าว แสงวาบขึ้นในมือของเขา ตู้ไปรษณีย์สีแดงปรากฏขึ้นอย่างไร้ที่มาตู้ไปรษณีย์นี้มีขนาดประมาณครึ่งโต๊ะทำงาน รูปแบบค่อนข้างเก่า ทว่าสีที่ทาไว้ก็มีรอยถลอกอยู่บ้าง พินิจจากภายนอกแล้วไม่ต่างอะไรกับตู้ไปรษณีย์ทั่วไปเมื่อหลายสิบปีก่อนบรากีอุ้มตู้ไปรษณีย์นี้ไว้ สีหน้าฉงนยิ่งขึ้น“ท่านผู้อำนวยการ นี่คือ……”“เป็นของวิเศษที่ยืมมาจากเพื่อน จดหมายที่ใส่ในตู้ไปรษณีย์นี้จะสามารถข้ามผ่านมิติและส่งตรงไปยังมือของคนที่คุณห่วงใยที่สุดได้” หลินชีเยี่ยอธิบายอย่างจริงจัง “และคนที่ได้รับจดหมาย เพียงแค่เผาจดหมายตอบกลับพร้อมกับจดหมายที่ได้รับ จดหมายตอบกลับก็จะปรากฏในตู้ไปรษณีย์นี้”บรากีตกตะลึง เขาอุ้มตู้ไปรษณีย์สีแดงพลางเพ่งพินิจเป็นเวลานาน แล้วพูดอย่างสงสัย “ท่านผู้อำนวยการ อย่าให้ใครมาหลอกท่านเลยนะ นี่ก็แค่ตู้ธรรมดาไม่ใช่หรือ? จะมีความสามารถข้ามมิติได้อย่างไร?”“ระดับของคุณยังไม่พอ แน่นอนว่าคุณมองไม่เห็นความลึกลับภายใน แต่พลังพิเศษของมันมีอยู่
