จริงนะ” หลินชีเยี่ยกล่าวอย่างมั่นใจ“นั่นหมายความว่า ข้าแค่ใส่จดหมายที่เขียนเข้าไปในตู้ไปรษณีย์ อิดุนน์ก็จะได้รับ แล้วตอบกลับมาได้เลยใช่หรือไม่?”“แน่นอน แต่การใช้งานยังมีข้อจำกัดบางอย่าง” หลินชีเยี่ยกล่าว “ประการแรก ความสามารถของมันใช้ได้เพียงวันละครั้ง และส่งจดหมายรวมถึงรับจดหมายตอบกลับได้เฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้น ในช่วงเวลานั้น ห้ามจ้องมองมัน มิฉะนั้นการส่งผ่านมิติจะถูกขัดจังหวะ จดหมายจะสูญหายไปในกระแสอวกาศ ประการที่สอง เมื่อคุณกำหนดเป้าหมายในการส่งจดหมายแล้ว จะไม่สามารถเปลี่ยนเป้าหมายได้ภายในหนึ่งปี นั่นหมายความว่าหลังจากคุณส่งจดหมายถึงอิดุนน์แล้ว มันจะไม่สามารถส่งจดหมายถึงคนอื่นนอกจากอิดุนน์ได้อีก”หลังจากฟังคำอธิบายอย่างจริงจังของหลินชีเยี่ย บรากีที่แต่เดิมไม่ค่อยเชื่อในความสามารถของตู้ไปรษณีย์ธรรมดานี้เริ่มสั่นคลอนสิ่งที่พูด… ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริงนะ?และอีกฝ่ายก็ไม่จำเป็นต้องโกหกเขาด้วย!หรือว่าตู้ไปรษณีย์นี้จะมีความลึกลับจริงๆ?“เช่นนั้นตอนนี้ข้าส่งจดหมายได้เลยใช่หรือไม่?” บรากีถามอย่างร้อนใจ“แน่นอน” หลินชีเยี่ยทำท่าเชิญบรากีรีบนั่งลงที่โต๊ะ หยิบกระดาษและปากกาออกมา ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเริ่มเขียนอย่างรวดเร็วบนกระดาษ‘ถึงความรักนิรันดร์ของข้า อิดุนน์: เมื่อเจ้าอ่านจดหมายฉบับนี้ แสดงว่าความพยายามครั้งนี้สำเร็จแล้ว ในที่สุดข้าก็ติดต่อกับเจ้าได้ ในช่วงเวลาที่ไม่มีเจ้าอยู่…’หลินชีเยี่
