ดไว้มาก“ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากให้คุณออกไป แต่ตอนนี้ผมก็ไม่สามารถฝ่าฝืนกฎของที่นี่เพื่อส่งคุณออกไปได้” หลินชีเยี่ยพูดอย่างเสียดายบรากีได้ยินประโยคนั้น แววตาพลันหม่นลงแถบความคืบหน้าในการรักษาเหนือศีรษะลดลงจาก 16% เหลือ 14% ในทันที……มุมปากของหลินชีเยี่ยกระตุกเล็กน้อย เขารีบพูดต่อ “แต่คุณอย่าท้อใจไป ให้เวลาผมสักหน่อย ผมจะต้องช่วยคุณแก้ปัญหานี้ให้ได้!”บรากีถอนหายใจ ไม่ได้พูดอะไรมาก แต่จากสีหน้าของเขาก็เห็นได้ชัดว่า เขาไม่เชื่อว่าหลินชีเยี่ยจะช่วยอะไรได้เด็กหนุ่มไม่เสียเวลาอีก รีบเดินกลับไปที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการ หยิบสมุดบันทึกที่เขียนด้วยลายมือออกมาแล้วอ่านอย่างละเอียดสมุดบันทึกเหล่านี้เป็นสิ่งที่เขาคัดลอกมาจากบันทึกของหมอหลี่ตอนที่อยู่ในศูนย์ไจเจี้ย ตอนนี้หลินชีเยี่ยได้แต่ฝากความหวังไว้กับหมอหลี่ เพราะอีกฝ่ายได้ชื่อว่าเป็นจิตแพทย์ที่เก่งที่สุดในต้าเซี่ย บางทีอาจจะมีวิธีรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ก็ได้ความจริงพิสูจน์แล้วว่า หลินชีเยี่ยคิดมากเกินไปเขาใช้เวลาหลายชั่วโมงอ่านบันทึกทั้งหมด แต่ก็ไม่พบกรณีที่ตรงกับสถานการณ์ปัจจุบัน ไม่ต้องพูดถึงวิธีแก้ปัญหาที่มีประโยชน์เขาถอนหายใจยาว พิงร่างกายกับพนักเก้าอี้ ใช้มือนวดหัวตาด้วยความเหนื่อยล้าบันทึกนี้เป็นทางตัน นั่นหมายความว่า ในตอนนี้เขาต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น……แต่เรื่องความรัก มันก็ไม่ใช่จุดแข็งของเขาซะด้วยสิ?คิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของใครบางคนก็ผุดขึ
