้นมาในความคิดของหลินชีเยี่ย ดวงตาพลันเปล่งประกายขึ้นเล็กน้อยหรือว่า……เขาอาจจะมีวิธี?…วันรุ่งขึ้นหลังจากจบคาบเรียนตอนเช้า ทุกคนล้อมวงรอบโต๊ะ กำลังลิ้มรสอาหารหลินชีเยี่ยชำเลืองมองไป๋หลี่พั่งพั่งที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย ลังเลครู่หนึ่งก่อนจะคีบน่องไก่จากชามของตัวเองใส่ชามของอีกฝ่ายไป๋หลี่พั่งพั่งชะงักอยู่กับที่“ชีเยี่ย นายทำแบบนี้……”“ฉันมีปัญหาเรื่องความรัก อยากขอคำแนะนำจากนาย” หลินชีเยี่ยพูดอย่างจริงจัง“พรวด!”เฉาเยวียนสำลักน้ำซุป เขาหันหน้าไปอีกทาง ใช้มือตบหน้าอกตัวเอง ก่อนจะไอออกมาอย่างรุนแรงทุกคนยกเว้นโจวผิง ต่างก็มองหลินชีเยี่ยด้วยความตกตะลึง เริ่มสงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า!หลินชีเยี่ย?ปัญหาเรื่องความรัก?สีหน้าของเจียหลานเริ่มแปลกประหลาดขึ้นมาโจวผิงก้มหน้าก้มตากินข้าว ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่เขากลับเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ“ความ ความรัก……” ไป๋หลี่พั่งพั่งนิ่งอยู่กับที่ แล้วรีบวางตะเกียบในมือลงทันที เช็ดคราบมันที่ปาก แล้วเอ่ยอย่างจริงจัง “ว่ามาสิ!”หลินชีเยี่ยเรียบเรียงคำพูด “ฉันมีเพื่อนคนนึง……”มุมปากของทุกคนกระตุกพร้อมกัน“เขารักผู้หญิงคนหนึ่งอย่างลึกซึ้ง……”ไป๋หลี่พั่งพั่ง: (?ω?)!อันชิงอวี๋: (=￣ω￣=)เฉาเยวียน:?(‘ω’ ?)เจียหลาน:?(.???.)?“แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง พวกเขาไม่สามารถพบกันได้……”ใบหน้าของเจียหลานหม่นลงทันที“เพื่อนของฉันกังวลเรื่องความปลอดภัยของเธอมาก ทำให้นอนไม่หลับทุกคืน สภาพจิตใ
