ต่ไกลลำแสงสีทองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง ทะลวงเมฆหนาทึบจนเป็นรู แสงไฟเจิดจ้าและความมืดปั่นป่วนอยู่ตรงจุดที่ลำแสงพุ่งขึ้น คลื่นพลังงานน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมาเฉาเยวียนเห็นภาพนั้นแล้วสีหน้าซับซ้อน “นายแน่ใจนะว่า… นี่คือการฝึก?”“ไปดูกันก่อน”ทั้งสามวิ่งไปตามทิศทางที่เสียงดังมา มาถึงสนามรบที่เต็มไปด้วยร่องรอยความเสียหาย พร้อมกับยืนตะลึงอยู่กับที่เห็นเพียงร่างสีน้ำเงินและสีดำสองร่างกำลังปะทะกันอย่างรวดเร็วกลางอากาศ ความมืดและแสงทองของทวนผ่าท้องฟ้าออกเป็นสองส่วน การระเบิดอันงดงามบานสะพรั่งกลางอากาศ เกิดเป็นเห็ดพิษลอยขึ้นทีละดอก…หลินชีเยี่ยในมือซ้ายถือ [ทะเลสาบแห่งคำอธิษฐาน] มือขวาถือ [จั่นไป๋] ตรงหน้ามีรูบิคสีเงินลอยอยู่ เท้ายืนอยู่บนลำต้นไม้ขนาดมหึมา รากไม้ขดพันลงไปในพื้นที่แตกร้าว ฝังลึกลงไปใต้ดินทั่วร่างของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล ผมยุ่งเหยิงปลิวไสวตามลม ใบหน้าเต็มไปด้วยฝุ่นและคราบสกปรก ดูราวกับเพิ่งผ่านสงครามอันโหดร้ายมาหมาดๆ!“เจียหลาน… พอได้แล้ว!” หลินชีเยี่ยตะโกนลั่นฉึก!!ลำแสงสีทองพุ่งผ่านร่างของเขาไปอย่างฉิวเฉียด เกือบจะทำให้เขาละลายหายไปกลางอากาศ เจียหลานกำลังถือทวน [วิมาน] ยืนอยู่บนพื้นด้วยท่าทางเต็มไปด้วยจิตสังหาร ปลายทวนพุ่งแทงต้นไม้ยักษ์ที่สูงเสียดฟ้าเด็กหนุ่มทั้งสามยืนตะลึงราวกับถูกสาป“การฝึกของพวกเขาโหดเหี้ยมเกินไปแล้วนะ” ไป๋หลี่พั่งพั่งทำปากจู๋ “เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว ผ
