มว่าเหล่าเฉาที่กลายเป็นคนชั่วยังน่ารักกว่าเลย……”มุมปากของเฉาเยวียนกระตุก“เจียหลาน พอได้แล้ว! หมดเวลาฝึกแล้วนะ!”“เจียหลาน เมื่อกี้ฉันผิดเอง ฉันขอโทษเธออย่างจริงใจ!”“เดี๋ยวตอนกินข้าว ฉันจะให้น่องไก่เธอเพิ่มอีกสองชิ้น! โอ้ ไม่สิ สามชิ้น!”หลินชีเยี่ยพูดพลางเคลื่อนไหวหลบหลีกลำแสงสีทองจากทวนของเจียหลานอย่างรวดเร็ว พยายามพูดโน้มน้าวจนปากแทบพังเมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย มือที่กำทวนของเจียหลานชะงักเล็กน้อย เริ่มลังเลขึ้นมาหลังจากต่อสู้มานาน ความโกรธในใจของเธอก็จางหายไปเกือบหมดแล้ว ในเมื่อหลินชีเยี่ยมีความจริงใจขนาดนี้……การยุติเรื่องตรงนี้ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสินะ?หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง เธอค่อยๆ ชูนิ้วขึ้นสี่นิ้ว“ตกลง! สี่ชิ้น! ตกลงตามนี้!” หลินชีเยี่ยถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินคำสัญญาของเด็กหนุ่ม เจียหลานจึงเก็บ [วิมาน] กลับ หันไปทำเสียงฮึดฮัดใส่อีกฝ่าย แล้วเดินกลับเข้าไปในโกดังไป๋หลี่พั่งพั่งและอีกสองคนหลีกทางให้โดยอัตโนมัติ“ชีเยี่ย การฝึกของพวกนายจริงจังมากเลยนะ” เฉาเยวียนเว้นวรรค “ถ้าไม่รู้เรื่อง คงคิดว่าเจียหลานอยากฆ่านายเสียอีก”หลินชีเยี่ย “…”“กลับไปกินข้าวกันเถอะ” หลินชีเยี่ยโบกมือ แสดงว่าไม่อยากพูดอะไรอีก แล้วเดินกลับเข้าไปในโกดังเงียบๆครึ่งชั่วโมงต่อมาไป๋หลี่พั่งพั่ง เฉาเยวียน อันชิงอวี๋ มองชามข้าวที่ว่างเปล่าในมือ แล้วมองไปที่น่องไก่หนึ่งชิ้นในชามของโจวผิงสุดท้ายก็มองไปที่ชามของ
