เจียหลานที่มีน่องไก่ล้นจนเกือบจะหกออกมา พวกเขาจมอยู่ในภวังค์ความคิด……“ชีเยี่ย ทำไมพวกเราสามคนถึงไม่มีน่องไก่ล่ะ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งอดถามไม่ได้คนถูกถามครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบ “เพราะพวกนายสู้ฉันไม่ได้น่ะสิ”…ศาสนจักรเทพโบราณพร่ำรำพันที่นั่งอยู่บนบัลลังก์หนาม มองดูสองคนที่ยืนอยู่ด้านล่าง ในดวงตาปรากฏแววพอใจ“ดีมาก คราวนี้พวกคุณไม่เพียงแต่ทำภารกิจสำเร็จ สังหารไป๋หลี่ถูหมิงได้ แต่ยังฆ่าไป๋หลี่ซินได้อีกด้วย นี่เกินความคาดหมายของผมจริงๆ”ลำดับเก้าเอ่ยอย่างนอบน้อม “เรียนท่านพร่ำรำพัน การสังหารไป๋หลี่ซินนั้นส่วนใหญ่เป็นผลงานของเสิ่นชิงจู่ครับ”พร่ำรำพันเลิกคิ้วขึ้น หันไปมองเสิ่นชิงจู่ที่ยืนเงียบอยู่ข้างๆ ในดวงตาฉายแววชื่นชม“เสิ่นชิงจู่ คราวนี้คุณทำได้ดีมาก เมื่อไป๋หลี่ซินและไป๋หลี่ถูหมิงตายไป ไป๋หลี่กรุ๊ปจะต้องไร้ผู้นำอย่างแน่นอน การผูกขาดวัตถุต้องห้ามของต้าเซี่ยก็จะหยุดชะงักอย่างสมบูรณ์ นี่เป็นเรื่องดีมากไม่ว่าจะสำหรับศาสนจักรเทพโบราณหรือสาวก”เสิ่นชิงจู่ค้อมตัวเล็กน้อย “ขอบคุณท่านพร่ำรำพันที่ชื่นชมครับ”พร่ำรำพันราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยว่า “ต่อไป ผมอยากให้พวกคุณไปที่เมืองหลินถัง”“หลินถัง?” ลำดับเก้าถามอย่างสงสัย “ยังคงเป็นพวกเราสองคนไปด้วยกันใช่ไหมครับ?”“ไม่ใช่แค่พวกคุณ ลำดับสามก็ไปถึงหลินถังแล้ว ลำดับเจ็ดก็กำลังเดินทางไปที่นั่นเช่นกัน”เสิ่นชิงจู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ในดวงตาปรากฏแววสงสัยลำดับเ
