หยิบเอกสารปึกหนาประมาณสามสิบกว่าหน้าออกมา ส่งให้หลินชีเยี่ย“นี่คือ……” หลินชีเยี่ยเปิดหน้าแรก เขาชะงักอยู่กับที่ตัวอักษรทั้งหมดในนี้เป็นลายมือเขียนตัวหนังสือเหล่านี้แม้จะไม่ถึงกับสวยงามนัก แต่ทุกขีดทุกเส้นเป็นระเบียบมาก ดูแล้วสบายตา แต่ละหน้ามีตัวอักษรประมาณสี่ร้อยกว่าตัว เขียนเต็มทั้งสามสิบหน้า“บทวิเคราะห์การฝึกปฏิบัติเมื่อวาน” โจวผิงตอบ “หลังจากที่ได้ปะทะกับพวกนายเมื่อวาน ฉันกลับไปวิเคราะห์รูปแบบการต่อสู้ จุดแข็งและจุดอ่อนของพวกนายแต่ละคน แล้วรวบรวมเป็นรายงานการวิเคราะห์ แต่ฉันไม่รู้วิธีใช้คอมพิวเตอร์ จึงต้องเขียนด้วยมือ บางตัวอักษรอาจจะไม่ค่อยชัดเจนนัก……”หลินชีเยี่ยอ้าปากเล็กน้อย เขาลูบปึกกระดาษหนาในมือ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก “คุณ… เขียนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?”“นี่เป็นแค่ของนายคนเดียวเท่านั้น”โจวผิงก้มลงหยิบเอกสารที่หนากว่าอีกสี่ชุดออกมาจากกล่องกระดาษ แล้วแจกให้กับคนอื่นๆ คนละชุด โดยเฉลี่ยแล้วมีประมาณสามสิบหกหน้าต่อชุดเมื่อเห็นเอกสารที่เขียนด้วยลายมือหนาเตอะ ทุกคนต่างยืนอึ้งอยู่กับที่
