ชายหญิงทั้งห้าถือกระเป๋าเดินเข้าไปในโกดังเก่าที่โดดเดี่ยวโกดังแห่งนี้มองจากภายนอกมีขนาดใหญ่ประมาณสามสนามฟุตบอล ด้านนอกทาสีแดง ไม่รู้ว่าเดิมใช้เก็บอะไรบนหลังคามีตัวอักษรสีขาวที่ซีดจางเขียนไว้ว่า‘คลังเก็บอาวุธหนัก 0213’เมื่อเปิดประตูโกดังที่เป็นสนิม ฝุ่นจำนวนมากก็พวยพุ่งออกมาจากช่องประตู ตามมาด้วยกลิ่นเหม็นอับ“แค่ก แค่ก แค่ก……” ไป๋หลี่พั่งพั่งโบกมือไล่ฝุ่น อดบ่นไม่ได้ “สถานที่จัดอบรมนี่มันแย่ไปหน่อยมั้ง เทียบกับตอนอยู่ค่ายฝึกไม่ได้เลย”“ก็นะ พวกเราไม่มีสิทธิ์ใช้ทรัพยากรของหน่วยพิทักษ์ราตรีแล้วนี่ ไม่ให้พวกเราไปนอนใต้สะพานก็ดีแล้ว”หลินชีเยี่ยเดินนำเข้าไปในโกดังและเปิดไฟ โชคดีที่แม้อุปกรณ์ที่นี่จะเก่า แต่ระบบไฟฟ้าก็ยังใช้ได้ดี ไฟทุกดวงสว่างจ้า ส่องสว่างไปทั่วทั้งโกดังในพริบตาพื้นที่โล่งกว้างปรากฏต่อหน้าพวกเขา“ที่นี่น่าจะเคยเป็นโกดังเก็บเครื่องจักรขนาดใหญ่ หลังจากขนของออกไปหมดก็เลยว่างเปล่า” อันชิงอวี๋กวาดตามองพื้นที่ว่างที่กว้างเกือบเท่าสนามกีฬาแล้วคาดเดาหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เดินต่อไปยังส่วนในของโกดัง พบห้องแยกหลายห้องที่ขอบโกดัง น่าจะเป็นที่พักของคนงานที่ดูแลโกดังเมื่อก่อน แม้อุปกรณ์จะเก่าแต่ก็ยังพออยู่ได้ และไม่มีกลิ่นเหม็นอับส่วนเตียงและผ้าปูที่นอนนั้นแก้ปัญหาได้ง่าย ในกระเป๋าของไป๋หลี่พั่งพั่งยังมีแก้วน้ำ ที่นอน และอุปกรณ์อาบน้ำที่เตรียมไว้ตอนสำรวจป่าดงดิบครั้งก่อน มีจำนวนเพียงพอสำ
