หรับพวกเขาทั้งห้าคนสิ่งที่ทำให้หลินชีเยี่ยแปลกใจคือที่นี่มีห้องครัวด้วย ไป๋หลี่พั่งพั่งนำจาน ชาม ตะเกียบ เตาอบ เตาแม่เหล็กไฟฟ้าและอุปกรณ์ทำครัวอื่นๆ เข้าไปจนเต็มห้องหลังจากจัดห้องของตัวเองเสร็จ พวกเขาต่างก็ถือเก้าอี้พับคนละตัวมานั่งที่พื้นที่โล่ง“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พวกเราคงต้องอยู่ที่นี่อีกนาน……” หลินชีเยี่ยกวาดตามองโกดังและพูดช้าๆ “จากคำพูดของหัวหน้าจั่ว ดูเหมือนเบื้องบนของหน่วยพิทักษ์ราตรีจะไม่ให้พวกเรากลับไปเป็นหน่วยรบพิเศษในเร็วๆ นี้ การฝึกอบรมที่ว่านี้จะนานแค่ไหนก็แล้วแต่พวกเขาจะกำหนด เวลาที่พวกเราต้องอยู่ที่นี่อาจต้องนานเป็นปี”“จริงๆ ที่นี่ก็ไม่เลวนะ เงียบดี แค่อุปกรณ์แย่หน่อย” ไป๋หลี่พั่งพั่งยิ้มแหย“เฮ้ นายไม่ได้สืบทอดกิจการไป๋หลี่กรุ๊ปหรอกเหรอ? เบิกเงินมาปรับปรุงที่นี่หน่อยไม่ได้รึไง?” เฉาเยวียนนึกอะไรขึ้นมาได้จึงถามไป๋หลี่พั่งพั่งส่ายหน้า “ทีมพิเศษของหน่วยพิทักษ์ราตรีเข้ามาดูแลการบริหารไป๋หลี่กรุ๊ปทั้งหมดแล้ว ผมเป็นแค่ประธานที่รอรับเงินเท่านั้น ไม่สามารถโยกย้ายเงินภายในบริษัทได้……กำไรปีนี้ต้องรออีกหลายเดือนกว่าจะเข้าบัญชีตอนนี้ผมก็เป็นคนจนๆ คนนึง”มุมปากของหลินชีเยี่ยกระตุกเล็กน้อย พูดอย่างเจ็บปวด “ดูเหมือนว่าเงินค่าชุดสูทคงเบิกคืนไม่ได้แล้ว……”หลินชีเยี่ยปลอบใจตัวเอง “ช่างเถอะ สภาพแวดล้อมแย่หน่อยก็ไม่เป็นไร บางทีนี่อาจเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกอบรมก็ได้”เด็กหนุ่มราวกับนึกอะไรข
