พวกเขาก็มีจิตใจตึงเครียด ไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่ ทำไมพวกเขาไม่ต้องปลดปล่อย?”เสิ่นชิงจู่ย้อนถาม“นั่นไม่เหมือนกัน” ลำดับเก้าส่ายหน้า “นายรู้ไหมว่า ทำไมหน่วยพิทักษ์ราตรีถึงต้องปฏิบัติการเป็นหน่วย?”“เพราะต้องร่วมมือประสานงานกัน?”“นั่นเป็นเพียงส่วนหนึ่ง อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ เมื่อพวกเขาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่กดดัน พวกเขามีเพื่อนร่วมหน่วยที่สามารถพึ่งพาและแบ่งเบาความกดดันนั้นด้วยกันได้ สามารถผ่อนคลายตัวเองด้วยการพูดคุยหยอกล้อกัน นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมในหน่วยพิทักษ์ราตรีที่ยอดเยี่ยมมักจะมีตัวป่วนอยู่เสมอ นายคิดว่าพวกเขาโง่จริงๆ หรือไง? ในแง่หนึ่ง พวกเขาน่ะฉลาดที่สุดแล้ว และเป็นคนที่มีความผูกพันกับหน่วยลึกซึ้งที่สุด แต่นายล่ะ? นายมีแค่คนเดียว การที่อยู่คนเดียวกับการที่อยู่ในกลุ่มคน มันต่างกันนะ”เสิ่นชิงจู่จ้องมองลำดับเก้าตรงหน้า ราวกับเพิ่งเข้าใจอะไรบางอย่าง“แล้วคุณล่ะ? วิธีระบายของคุณคืออะไร?” เสิ่นชิงจู่อดถามไม่ได้ลำดับเก้ายิ้มบางๆ ชี้ไปที่สาวสวยร่างอวบอิ่มที่เพิ่งจากไป “สาวงาม เหล้าชั้นดี ใครบ้างที่ไม่ชอบ? ถึงฉันจะแก่แล้ว แต่ก็ยังเป็นผู้ชาย ยังมีใจรักสาวสวยอยู่ ตอนที่ต้องฆ่าอย่างเลือดเย็นก็ฆ่า ตอนที่ควรสนุกก็สนุก ตอนที่ควรปล่อยตัวก็ปล่อย ไม่ใช้ความรุนแรงโดยไม่จำเป็น ไม่รบกวนผู้อื่นอย่างไม่สมควร ฉันคิดว่านี่คือวิถีชีวิตที่ดีที่สุดสำหรับพวกเราที่เดินอยู่ในความมืด”เสิ่นชิงจู่จ้องตาลำดับเก้า หลั
