ด้ถูกควบคุมเลยก็ได้สินะ?”“ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมเขาถึงยังอยู่กับสาวก? ทำไมไม่กลับหน่วยพิทักษ์ราตรีล่ะ?” เฉาเยวียนถามขึ้นหลินชีเยี่ยจมอยู่ในความเงียบ“ผมจำได้ว่าตอนอยู่ในถ้ำใต้ดิน พี่คนเท่เคยบอกว่าถ้ามีโอกาส เขาจะทำลายสาวกทั้งหมดเพื่อแก้แค้นให้หลี่เจี่ย……” ไป๋หลี่พั่งพั่งอดถามไม่ได้ “พวกนายว่าเขาจะแฝงตัวอยู่ในสาวกแล้วค่อยๆ ทำลายพวกนั้นจากภายในหรือเปล่า?”เฉาเยวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย “เป็นไปได้ยาก พวกเราไม่รู้จักนิสัยของเสิ่นชิงจู่หรือไง? กับนิสัยของเขา จะอดทนแฝงตัวอยู่ในสาวกได้นานขนาดนี้ได้ยังไง?”“แม้โอกาสจะน้อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้” หลินชีเยี่ยถอนหายใจยาว “ก็คนเราเปลี่ยนแปลงได้นี่นา”สิ้นเสียง ทุกคนก็หันไปมองไป๋หลี่พั่งพั่งพร้อมกันหลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้ ทุกคนรู้สึกได้ว่าไป๋หลี่พั่งพั่งเปลี่ยนไปจากเดิม……เขาเหมือนเด็กที่โตเป็นผู้ใหญ่ในชั่วข้ามคืน คุณชายน้อยที่เคยไร้เดียงสาและโง่งมก่อนหน้านี้กลายเป็นอดีตไปแล้วตอนนี้เขาดูนิ่งขึ้น มีความรู้สึกว่าสามารถรับมือกับสถานการณ์ได้ด้วยตัวเอง แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดที่สุดคือรอยยิ้มได้หายไปแล้ว“พวกนายมองผมทำไม……” ไป๋หลี่พั่งพั่งทำหน้าแปลกๆ“ไม่มีอะไร… แค่ชินกับการที่นายคอยทำตัวตลกสร้างบรรยากาศ พอจู่ๆ เงียบขรึมขึ้นมาก็เลยรู้สึกไม่ชินน่ะ” เฉาเยวียนถอนหายใจเจียหลานพยักหน้าเห็นด้วยไป๋หลี่พั่งพั่งมองทุกคนตรงหน้า ก่อนจะยืนนิ่งอยู่กับที่ครู่หนึ่งต่อมา เขาเก
