าหัวแล้วหัวเราะ “ฮิฮิ งั้นพวกนายเรียกผมว่าพี่พั่งคนละทีสิ แล้วผมจะเมตตาแสดงการทุบอิฐบนอกให้ดูเพื่อสร้างบรรยากาศ?”เฉาเยวียนเลิกคิ้ว “ทุบอิฐบนอก ฉันก็ทำได้ มันมีอะไรแปลกหรือไง?”ไป๋หลี่พั่งพั่งไม่เชื่อในสิ่งชั่วร้าย “นายสามารถทำให้แตกได้กี่ชิ้น?”“หนึ่งชิ้น”“เฮอะ แค่ชิ้นเดียวเองเหรอ พี่พั่งอย่างผมทำให้แตกได้ชิ้นครึ่งเลยนะ!”“เป็นเหล็กหรือไง?”ด้านข้าง เจียหลานหยิบมีดทำครัวขึ้นมาเงียบๆ แล้วฟาดลงบนหน้าผากอย่างแรงมีดหักเฉาเยวียน “……”ไป๋หลี่พั่งพั่ง “……”“พี่เจียหลานเจ๋งมาก!” ไป๋หลี่พั่งพั่งนำหน้าปรบมือเจียหลานโยนมีดครึ่งเล่มในมือทิ้ง ยืนเท้าสะเอวอย่างภาคภูมิใจ เชิดคางขึ้นอย่างหยิ่งผยองหลินชีเยี่ยมองไป๋หลี่พั่งพั่งที่กำลังปรบมือจนฝ่ามือแดง สายตาของเขาอ่อนโยนลง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย แล้วยื่นมือทั้งสองข้างออกมาปรบมือเช่นกัน……เมืองกว่างเซินผับ Miuตึ้ม! ตึ้ม! ตึ้ม!แสงไฟสีสันสดใสส่องสว่างในพื้นที่มืดสลัว เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่เต็มไปด้วยพลังทำให้พื้นสั่นสะเทือนเล็กน้อย บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ผสานกับฮอร์โมน คนหนุ่มสาวมากมายกำลังเต้นตามจังหวะเพลงอย่างสนุกสนานโซฟาวีไอพีด้านหลังสุดของสถานที่ สาวสวยห้าคนกำลังห้อมล้อมอยู่รอบๆ ลำดับเก้า พวกเธอกำลังหัวเราะคิกคักและกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างข้างหูเขาเสิ่นชิงจู่นั่งอยู่ที่ขอบโซฟาคนเดียว สายตาจับจ้องไปที่จอภาพอิเล็กทรอนิกส์ที่กะพริบวูบวาบ มือถือแก้
