เมืองกว่างเซิน ฐานที่มั่นของหน่วย 010เฉาเยวียนค่อยๆ เดินลงบันได ในห้องรับแขก ไป๋หลี่พั่งพั่งเงยหน้าขึ้นถามด้วยความกังวล“ชีเยี่ยตื่นแล้วหรือยัง?”“ยังไม่ตื่น” เฉาเยวียนส่ายหน้า “แต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง คงแค่เหนื่อยมาก เจียหลานกำลังอยู่เป็นเพื่อนเขาในห้อง”“โอเค……” ไป๋หลี่พั่งพั่งนั่งกลับลงบนโซฟา ก้มหน้าเหม่อลอยจั่วชิงเงยหน้าดูเวลา แล้วลุกขึ้นจากโซฟา“ถ้าเขายังไม่ตื่น งั้นก็ช่างมันก่อน รอฉันกลับมาจากเมืองหลวงแล้วค่อยคุยกับเขาอีกที”“รีบไปขนาดนั้นเลยหรือไง?” อันชิงอวี๋ที่อยู่ข้างๆ ถามอย่างแปลกใจ“ทางสำนักงานใหญ่กำลังรอให้ฉันพาไป๋หลี่ซินกลับไปรับการพิจารณาคดี ถึงแม้ตอนนี้ไป๋หลี่ซินจะตายแล้ว แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้จบแค่นี้ อาชญากรรมที่เขาก่อไว้ยังต้องพิสูจน์” จั่วชิงหันไปมองเหมียวซูที่นั่งเหม่อลอยอยู่คนเดียวในห้องรับแขก แล้วพูดต่อว่า“มีเหมียวซูเป็นพยาน กระบวนการพิจารณาคดีน่าจะราบรื่น อย่างน้อยข้อหา ‘รับสินบน’ และ ‘ฆาตกรรม’ เขาก็หนีไม่พ้นแน่”ไม่กี่ชั่วโมงก่อน ตอนที่จั่วชิงกำลังตรวจสอบที่เกิดเหตุ ก็พบเหมียวซูที่ถูกวางยาสลบอยู่ตรงมุมห้อง หลังจากเหมียวซูฟื้นขึ้นมาก็เล่าเรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับไป๋หลี่กรุ๊ปและหน่วย 010 ออกมา กลายเป็นพยานสำคัญคนหนึ่งของคดีนี้“เหมียวซู พวกเราต้องไปแล้ว” เขาตะโกนเรียกเหมียวซูที่กำลังเหม่อมองกำแพงที่เต็มไปด้วยไวน์แดงได้สติ ตอบรับเบาๆ แล้วเดินออกมาจากห้องรับแขกด้วยดวงตาแดงร
