วามสำคัญมากสำหรับหน่วยพิทักษ์ราตรี ถ้าเบื้องบนคิดว่าคุณลักษณะของพวกนายไม่เพียงพอที่จะรับผิดชอบชื่อเสียงของหน่วยรบพิเศษ พวกเขาก็จะยกเลิกคุณสมบัติของพวกนาย เพราะไม่มีใครอยากเห็นหน่วยรบพิเศษที่ขัดแย้งกับหลักการของหน่วยพิทักษ์ราตรีปรากฏขึ้น”เฉาเยวียนเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วสูดหายใจเข้าลึก “ได้ พวกเราเข้าใจแล้วครับ”“ก่อนที่สำนักงานใหญ่จะตัดสินใจขั้นสุดท้าย ภารกิจทั้งหมดของพวกนายจะถูกยกเลิก เมื่อผลออกมาแล้ว ฉันจะกลับมาแจ้งให้พวกนายทราบ ในช่วงเวลานี้ พวกนายห้ามออกนอกเขตเมืองกว่างเซิน เข้าใจไหม?” จั่วชิงกำชับอย่างจริงจัง“เข้าใจแล้ว”จั่วชิงพยักหน้า แล้วพาเหมียวซูเดินออกจากบ้านพักในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงบ ไป๋หลี่พั่งพั่งเงยหน้ามองเฉาเยวียนและอันชิงอวี๋ แล้วพูดเสียงแหบแห้ง “ขอโทษ……”“ไม่มีอะไรต้องขอโทษหรอก นายต่างหากที่เป็นผู้เสียหาย” เฉาเยวียนปลอบใจ “ตอนที่พวกเราชักดาบที่นั่น เราก็พร้อมที่จะสละทุกอย่างแล้ว”“แต่พวกเราอุตส่าห์มาถึงจุดนี้แล้ว……” ไป๋หลี่พั่งพั่งพูดอย่างเหม่อลอย “การได้เป็นหน่วยรบพิเศษ มันอยู่แค่เอื้อมแล้วแท้ๆ……”“จริงๆ แล้ว การได้เป็นหน่วยรบพิเศษหรือไม่ ก็ไม่ได้สำคัญอะไรมากนักสำหรับฉัน” เฉาเยวียนยักไหล่“แล้วชีเยี่ยล่ะ? เขาจะต้องเป็นหัวหน้าหน่วยรบพิเศษนะ……”“นายคิดว่าเขาสนใจหรือไง?” เฉาเยวียนแทรกขึ้นไป๋หลี่พั่งพั่งลังเลครู่หนึ่ง “ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ค่อยสนใจจริงๆ แหละ……แล้วเจียหลานล่ะ……