ือเกิน” ลำดับเก้าเดินออกมาจากเสาต้นหนึ่งแล้วอดไม่ได้ที่จะพูดเสิ่นชิงจู่มองเขาแวบหนึ่ง “ถ้าอยากเป็นลำดับสอง ก็ต้องกล้าทำอะไรบ้าง นี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณพูดหรอกเหรอ?”ลำดับเก้าส่ายหน้าอย่างจนปัญญา เดินไปที่รถยนต์ที่จอดอยู่ริมถนน พลางเปิดประตูรถพูดว่า “ถึงแม้ไป๋หลี่ซินจะไม่ใช่เป้าหมายในการลอบสังหารครั้งนี้ของพวกเรา แต่เขาก็อยู่ในรายชื่อที่ศาสนจักรเทพโบราณต้องการตัว ถ้าท่านพร่ำรำพันรู้ว่านายฆ่าเขา คงจะดีใจมาก ไม่ผิดคาดล่ะ ตำแหน่งของนายคงจะขยับขึ้นอีก”เสิ่นชิงจู่นั่งลงที่นั่งคนขับพลางยักไหล่ “อาจจะ”“ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว ต่อไปอยากไปไหน?” ลำดับเก้าหันมามองเขาเสิ่นชิงจู่ชะงัก “ไม่ต้องกลับไปรายงานที่โบสถ์หรอกเหรอ?”“รีบอะไรล่ะ นายทำผลงานใหญ่ขนาดนี้แล้ว ยังจะสนใจว่ากลับไปเร็วหรือช้าอีกหรือไง?” ลำดับเก้าตบไหล่เขาแล้วยิ้ม “ไอ้หนุ่ม อย่ากดดันตัวเองมากเกินไป บางครั้งก็ต้องผ่อนคลายบ้าง”เสิ่นชิงจู่เงียบไปครู่หนึ่ง “งั้นก็… ไปเที่ยวกว่างเซินกันเถอะ”
