ากมาย พลังของเขาไม่อาจดูถูกได้ เดี๋ยวพวกนายสองคนอย่าเข้าใกล้สนามรบตรงกลางมากนัก ให้ฉันกับเจียหลานเป็นคนต่อสู้กับเขาเอง”เจียหลาน “……”“เข้าใจแล้ว” อันชิงอวี๋พยักหน้าอันชิงอวี๋เป็นคนฉลาด เขารู้ว่าด้วยพลังขั้นชวนของตัวเอง การบังคับตัวเองเข้าร่วมการต่อสู้ครั้งนี้จะเพิ่มความยากลำบากให้กับหลินชีเยี่ยเท่านั้น ดังนั้นถึงแม้หลินชีเยี่ยจะไม่พูด เขาก็จะถอยออกไปอยู่รอบนอกสนามรบอย่างเงียบๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นภาระของเขา“จริงๆ แล้วผมก็เก่งเหมือนกันนะ” ไป๋หลี่พั่งพั่งอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาหลินชีเยี่ยมองเขา ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “ผนึกต้องห้ามของนายสามารถควบคุมไป่หลี่ซินได้ดี เมื่อถึงเวลาเหมาะสมก็สามารถลงมือได้ แต่อย่าทำเกินตัว เข้าใจไหม?”“เข้าใจแล้ว”ฉึบ!ลำแสงสีทองทะลุเมฆ พุ่งตรงจากตึกหลักไปยังหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ที่อยู่กลางอากาศ ทั้งสี่คนกระจายตัวออกอย่างรวดเร็ว หลินชีเยี่ยหายตัวไปในพริบตา แล้วย้ายตัวเองกลับมายังห้องจัดเลี้ยง“เวทย์มนตร์มิติ [โซ่ตรวจสุญญากาศ]”หลินชีเยี่ยยืนอยู่ในสถานที่จัดงาน พลังเวทมนตร์แผ่ซ่านออกจากร่างของเขา วงเวทย์สีขาวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้า พื้นที่รอบๆ ไป่หลี่ซินบิดเบี้ยวทันที!โซ่ใสๆ ยื่นออกมาจากความว่างเปล่า พุ่งเข้าหาร่างของไป่หลี่ซินจากทุกทิศทาง ราวกับกรงขังที่จะกักขังเขาไว้ ไป่หลี่ซินขมวดคิ้วเล็กน้อย ทวนยาวสีทองของเขาแทงออกไปหลายครั้ง ลำแสงสีทองที่มีพลังทำลายล้
