ดาบเล่มนี้จะทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยง แต่ฉันก็ไม่ได้คืนอาวุธร้ายแรงนี้ให้ไป๋หลี่ซินหรอก” หลินชีเยี่ยพูดเรียบๆ “ฉันก็มีการเตรียมการไว้เหมือนกัน”“งั้นก็ดีแล้ว” ไป๋หลี่พั่งพั่งถอนหายใจอย่างโล่งอก “จากวัตถุสะสมสิบสองชิ้นของเขา มีสามชิ้นตกอยู่ในมือของพวกเรา และอีกสามชิ้นที่มีขนาดใหญ่เกินไป เขาจึงไม่สามารถใช้พื้นที่จำลองพกติดตัวได้ นั่นหมายความว่าตอนนี้เขามีวัตถุสะสมติดตัวอยู่อย่างมากที่สุดแค่หกชิ้น”“อีกสองชิ้นคืออะไร?”“อันหนึ่งเรียกว่า [ขวดปีศาจเพลิง] ภายนอกดูเหมือนขวดเซรามิก แต่สามารถเทเปลวไฟสีดำออกมาได้ไม่มีที่สิ้นสุด เปลวไฟชนิดนี้มีชีวิตของตัวเอง สามารถแผ่ขยายไปได้นับพันลี้ และยังสามารถรวมตัวเป็นรูปร่างมนุษย์ได้ด้วย จึงถูกเรียกว่า ‘ปีศาจเพลิง’”“อีกอันหนึ่งเรียกว่า [บทเพลงไว้อาลัย] ตามลำดับแล้ว มันควรจะเป็นวัตถุต้องห้ามที่อันตรายที่สุดของตระกูลไป๋หลี่ทั้งหมด แต่ผมก็ไม่รู้ความสามารถที่แน่ชัด แต่ยังไงก็คงน่ากลัวมาก” ไป๋หลี่พั่งพั่งบอกข้อมูลที่ตัวเองรู้ออกมาทีละอย่างหลินชีเยี่ยพยักหน้า “การที่รู้วิธีการส่วนใหญ่ของเขาก็ถือว่าดีแล้ว ตอนนี้เราคงต้องค่อยๆ ดูสถานการณ์ไปทีละก้าว”หลินชีเยี่ยหันไปมองเจียหลาน อ้าปากเหมือนจะกำชับอะไรบางอย่าง แต่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ปิดปากเงียบไปเขาเดินไปตรงหน้าอันชิงอวี๋และไป๋หลี่พั่งพั่ง พูดอย่างจริงจังว่า “ไป๋หลี่ซินเองก็อยู่ในขั้นพิภพ และยังมีวัตถุต้องห้ามวิกฤตม