ู่ข้างๆ “ถ้าผมตกลง แล้วเขาจะเป็นยังไง?”“มัน?” ไป๋หลี่ซินขมวดคิ้วเล็กน้อย “แกจะแก้แค้นมันยังไงก็ได้ แต่ต้องไว้ชีวิตมัน เลือดของฉันยังไหลเวียนอยู่ในตัวมัน ก่อนที่มันจะสืบทอดสายเลือดให้ตระกูลไป๋หลี่ มันจะตายไม่ได้”ไป๋หลี่พั่งพั่งจ้องตาไป๋หลี่ซิน หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เสียงหัวเราะเยาะก็ดังออกมาจากใต้หน้ากาก“แต่ก่อนผมคิดว่าคุณเป็นแค่นักวางแผนผู้เยือกเย็น แต่ตอนนี้ดูเหมือนคุณจะเป็นคนเลวชัดๆ ไป๋หลี่ซิน ฟังให้ดีนะ”เขามองตาไป๋หลี่ซิน แล้วพูดทีละคำอย่างชัดเจน “บริษัทไป๋หลี่ พิพิธภัณฑ์วัตถุต้องห้าม ผู้บริหารระดับสูงของหน่วยพิทักษ์ราตรี… สิ่งเหล่านี้ที่สำคัญกว่าอะไรทั้งหมดในสายตาคุณ สำหรับผมมันไม่มีค่าอะไรเลย!ไป๋หลี่ถูหมิงของตระกูลไป๋หลี่ตายไปแล้ว คนที่มีชีวิตอยู่ในโลกนี้มีแค่ไป๋หลี่พั่งพั่งของหน่วยสำรองที่ห้าเท่านั้น!ครั้งนี้ ผมไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อพวกคุณ ผมไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตระกูลไป๋หลี่… ผมมีชีวิตอยู่เพื่อพวกพ้องของผมเท่านั้นตระกูลไป๋หลี่เป็นมะเร็งร้ายของต้าเซี่ย วันนี้พวกเราจะกำจัดมะเร็งร้ายนี้ให้สิ้นซาก!คุณกับลูกชายไร้ค่าของคุณ วันนี้ต้องตายที่นี่”เมื่อไป๋หลี่พั่งพั่งพูดจบ ร่างของเขาก็พุ่งไปที่ไป๋หลี่จิ่งที่นอนอ่อนแรงอยู่ไม่ไกล ไม้บรรทัดในมือเปล่งประกายวูบวาบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร!สีหน้าของไป๋หลี่ซินมืดครึ้ม เขาจ้องมองแผ่นหลังของไป๋หลี่พั่งพั่งอย่างเอาเป็นเอาตาย พูดเสียงต่ำ“
