“ทำในสิ่งที่นายต้องการ ฆ่าคนที่นายอยากฆ่าซะ”หลินชีเยี่ยกำดาบคู่ในมือแน่น สายตากวาดมองผ่านร่างของเหล่าผู้ใช้วัตถุต้องห้ามที่อยู่ตรงหน้า “ศัตรูทั้งหมดที่ขวางทางนาย ฉันจะจัดการแทนเอง”เด็กหนุ่มพลิกฝ่ามือ แสงเรืองรองของเวทมนตร์วาบขึ้น รูบิคสีเงินลอยนิ่งอยู่ในมือของเขาพร้อมกับการบิดของรูบิคโกลาหล ผังทั้งหมดของชั้น 166 ก็ถูกปั่นป่วนอย่างสมบูรณ์เดิมที ผู้ใช้วัตถุต้องห้ามขั้นมหาสมุทรทั้งแปดคนถูกไป๋หลี่พั่งพั่งยึดอาวุธไปแล้ว ตอนนี้อาจกล่าวได้ว่าไม่มีพลังต่อสู้เหลืออยู่เลย กำลังถูกลำดับเก้าสังหารฝ่ายเดียวเมื่อรวมกับราศีเมษและราศีกันย์ที่ลำดับเก้าเพิ่งสังหารไปเมื่อครู่ ตอนนี้ในบรรดาผู้ใช้วัตถุต้องห้ามทั้งสิบสองคนผู้ที่ยังมีพลังต่อสู้เหลืออยู่มีเพียงราศีสิงห์บนท้องฟ้า และราศีธนูขั้นพิภพเท่านั้นราศีธนูเห็นพ่อลูกตระกูลไป๋หลี่ตกอยู่ในอันตราย จึงพุ่งไปทางเวทีทันที แต่ในตอนนั้นเอง พื้นที่รอบตัวเขาก็บิดเบี้ยว ในชั่วขณะต่อมาเขาก็ถูกย้ายไปอยู่ตรงหน้าลำดับเก้าที่กำลังสังหารผู้ใช้วัตถุต้องห้าม“เอ๋?” ลำดับเก้ามองราศีธนูที่ปรากฏตัวตรงหน้าอย่างประหลาดใจ “แกก็ประเคนตัวเองมาตายถึงมือฉันด้วยเหรอ?”สีหน้าของราศีธนูหม่นลงฟิ้ว~~ร่างหนึ่งพุ่งลงมาจากช่องว่างบนพื้น ราศีสิงห์ที่ถือกระบี่พลังจลน์ลงมายืนหน้าเวที มองไป๋หลี่พั่งพั่งและหลินชีเยี่ยด้วยสีหน้ามืดครึ้มหลินชีเยี่ยมองไปรอบๆ“นี่น่าจะเป็นคนสุดท้ายแล้ว อาจจะยากหน่อ
