ียวบนนิ้วหัวแม่มือแตกออกอย่างรวดเร็ว แปรสภาพเป็นชุดเกราะหยกสีเขียวทั้งชุด ค่อยๆ ปกคลุมร่างของไป๋หลี่พั่งพั่ง เสื้อคลุมขาดวิ่นห้อยอยู่ด้านหลังชุดเกราะ มือหนึ่งของเขาถือขวดล้ำค่า อีกมือหนึ่งถือไม้บรรทัดยาวกว่าหนึ่งเมตรดวงตาสีเลือดที่ลอยอยู่ด้านหลังเขาหายวับไป จากนั้นก็ค่อยๆ เปิดขึ้นบนหน้ากากตือโป๊ยก่าย……ลำแสงจิตวิญญาณขุ่นมัวพุ่งออกมาจากดวงตา ตรงเข้าใส่ร่างของไป๋หลี่จิ่งอย่างรวดเร็ว!ครืน!!ฝักกระบี่ไม้ด้านหลังของไป๋หลี่จิ่งสั่นสะเทือนทันที ลำแสงจิตวิญญาณยังไม่ทันสัมผัสร่างของเขา ก็ถูกสลายกลางอากาศอย่างรุนแรง!สายตาของไป๋หลี่จิ่งจ้องมองไป๋หลี่พั่งพั่งเขม็ง ร่างของเขาเพียงปรากฏขึ้น ก็พุ่งทวนแทงไปยังตำแหน่งที่เขาอยู่ทันที ลำแสงสีทองพุ่งออกมาจากชั้นบนสุดของตึกหลักอย่างต่อเนื่อง ทั้งชั้นเริ่มสั่นสะเทือนเอี๊ยด!!เหล็กเสริมที่รองรับชั้นบนสุดส่งเสียงครางต่ำ เศษซากบางส่วนร่วงหล่นจากเพดาน เสาหลักที่เหลืออยู่ไม่กี่ต้นไม่สามารถรับน้ำหนักของชั้นนี้ได้อีกต่อไป รอยแตกเริ่มแผ่ขยายอย่างหนาแน่นไป๋หลี่ซินขมวดคิ้วเล็กน้อย ก้าวไปข้างหน้าเบาๆ หนึ่งก้าว เม็ดทรายสีดำค่อยๆ แผ่ขยายจากใต้เท้าของเขาราวกับคลื่นน้ำที่ซึมเข้าไปในเสาหลักเหล่านี้ ชั้นบนสุดที่กำลังจะพังทลายก็กลับมามั่นคงอย่างหวุดหวิด
