ด้ ก็แสดงว่าแกไม่คู่ควรที่จะเป็นผู้นำตระกูลไป๋หลี่ ยิ่งไม่มีหวังที่จะเป็นผู้บริหารระดับสูงของหน่วยพิทักษ์ราตรี ถ้าแกไม่สามารถเป็นผู้บริหารระดับสูงของหน่วยพิทักษ์ราตรีได้ แกก็ไม่มีคุณค่าที่จะมีชีวิตอยู่อีกต่อไป……”เมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย ร่างของไป๋หลี่จิ่งก็สั่นเทา ในดวงตาปรากฏความหวาดกลัว“ผมจะชนะครับพ่อ! ผมต้องชนะแน่นอน!” ไป๋หลี่จิ่งกำทวนสีทองในมือแน่น “ผมจะพิสูจน์ให้พ่อเห็นว่า ผมแข็งแกร่งกว่าไอ้ขยะนั่น! ผมเหมาะสมที่จะเป็นลูกชายของพ่อมากกว่ามัน!”เขากัดฟัน แล้วพุ่งตัวเข้าหาไป๋หลี่พั่งพั่งอย่างรวดเร็วไป๋หลี่พั่งพั่งจ้องตาไป๋หลี่ซินแน่นิ่ง แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มเยาะ “ที่แท้คุณก็โหดร้ายกับลูกแท้ๆ ของตัวเองได้ขนาดนี้……ในสายตาของคุณ นอกจากผลประโยชน์แล้ว ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยจริงๆ สินะ?”“นี่ก็คือสังคมที่ยึดถือผลประโยชน์เป็นที่ตั้งอยู่แล้ว มีแต่คนที่เย็นชาจริงๆ เท่านั้นถึงจะยืนอยู่เหนือสรรพสิ่งได้”ไป๋หลี่ซินตอบไป๋หลี่จิ่งถอดแว่นตากรอบทองออก โยนทิ้งไปด้านข้าง มือที่กำทวนแน่นพุ่งแทงออกไปอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า!โครม!!ลำแสงสีทองขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากปลายทวน ทะลุผ่านชั้น 166 ทั้งชั้นในชั่วพริบตา พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาจากรอบๆ ลำแสง หลอมละลายผนังบริเวณใกล้เคียงร่างของไป๋หลี่พั่งพั่งปรากฏขึ้นบนปลาหยินตัวหนึ่งในภาพไท่จี๋แปดทิศดวงตาทั้งสองของเขาเปล่งประกายวาบหนึ่ง แหวนหยกสีเข
