ไว้ที่หน้าอก รับการโจมตีของหลินชีเยี่ยไว้ได้อย่างหวุดหวิด คมดาบเบี่ยงออก ปลายดาบชี้ตรงไปที่หลินชีเยี่ยฟันออกไปหนึ่งที!เคร้ง!!เสียงใสกังวานดังออกมาจากปลายดาบของเขา ราวกับเสียงนกร้อง หลินชีเยี่ยเบิกตากว้าง เขาหลบหลีกไปด้านข้างอย่างรวดเร็วในชั่วขณะถัดมา ลำแสงดาบบางเฉียบดุจเส้นไหมพุ่งผ่านร่างของเขาไป ตัดทุกสิ่งที่ขวางทางจนขาดสะบั้น ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะเก้าอี้ แม้แต่เสารับน้ำหนักขนาดใหญ่ก็ยังถูกตัดขาดเป็นสองท่อนราวกับกระดาษแผ่นบาง ลำแสงดาบนั้นพุ่งทะยานต่อไปข้างหน้า ตัดกระจกบานใหญ่จนแตกละเอียด ก่อนจะหายลับไปบนท้องฟ้าเสียงแตกของกระจกดังขึ้น ตามด้วยลมแรงจากที่สูงพัดเข้ามาในห้องประชุมผ่านหน้าต่างที่แตกละเอียด พัดผ้าปูโต๊ะและเศษซากต่างๆ บนพื้นปลิวว่อนหลินชีเยี่ยหันไปมองดาบตรงในมือของเหวยซิวหมิง สายตาจ้องมองอย่างหนักแน่น“ผนึกต้องห้ามลำดับที่ 72 [วิหคขับขาน] มอบคุณสมบัติ ‘ความคมกริบ’ ขั้นสูงสุดให้กับทุกสิ่งที่สัมผัส แม้แต่ท่อนไม้ผุก็สามารถตัดเหล็กและคอนกรีตได้อย่างง่ายดาย เนื่องจากความคมกริบที่สุดยอดนี้ ทุกครั้งที่ฟันจะมีเสียงนกร้องดังออกมา จึงได้ชื่อว่า [วิหคขับขาน]” อันชิงอวี๋กล่าวพลางขมวดคิ้ว เมื่อเห็นรอยตัดอันน่าสะพรึงกลัวบนพื้นเหวยซิวหมิงยืนถือดาบอย่างสงบนิ่งตรงหน้าเด็กหนุ่ม พลางเอ่ยเสียงเรียบ “ถ้าโดนดาบของฉันเข้า นายต้องตายแน่ ถอยไปซะเถอะ……”หลินชีเยี่ยหรี่ตาลง ยิ้มเยาะพลางกล่าว “นั่นก็ต่อเมื
