่กรุ๊ป… ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง พวกคุณถูกซื้อตัวไปแล้วนี่”เหวยซิวหมิงเงียบไม่พูดอะไรมือของหลินชีเยี่ยที่กำดาบตรงสั่นเล็กน้อย ข้อนิ้วเริ่มซีดขาว ไฟโทสะในดวงตาพลันลุกโชนมากขึ้นเรื่อยๆ“ช่างเป็นหน่วย 010 ที่ยอดเยี่ยม ช่างเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีที่ยอดเยี่ยม! ตระกูลไป๋หลี่ให้ผลประโยชน์อะไรกับพวกคุณกันแน่? ถึงขนาดทำให้พวกคุณทรยศเพื่อนร่วมหน่วยได้? ที่เมืองชายแดนห่างไกลทางเหนือสุดของต้าเซี่ย หน่วยพิทักษ์ราตรีที่นั่นแม้แต่เครื่องทำความร้อนยังไม่มีใช้ ทุกฤดูหนาวต้องพึ่งเสื้อคลุมทหารกับบุหรี่ประทังชีวิต แต่ก็ยังยืนหยัดมาหลายสิบปีโดยไม่บ่นสักคำ!แล้วพวกคุณล่ะ? พวกคุณเป็นแบบนี้ ยังสมควรเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีอีกเหรอ? ยังสมควรใช้รหัส 010 นี้อีกเหรอ? ยังสมควรอยู่ที่กว่างเซินอีกหรือ?!”เหวยซิวหมิงและคนอื่นๆ หน้าบึ้งตึง แต่ก็ยังไม่มีทีท่าจะหลีกทางให้หลินชีเยี่ย พวกเขาสูดหายใจลึก แล้วค่อยๆเอ่ยปาก“พวกเราไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดอะไร……พวกเราแค่ทำตามกฎระเบียบเท่านั้น”“ในเอกสารของหน่วยพิทักษ์ราตรี มีรูปถ่ายของใครติดอยู่ พวกเราก็จะรู้จักคนนั้น ส่วนคนที่คุณพูดถึง……พวกเราไม่รู้จัก”…ห้องทำงานของประธานบริษัทท่ามกลางแอ่งโลหิตนิ้วก้อยของร่างที่เย็นเฉียบนั้นขยับเล็กน้อยแสงสีขาวที่ปกคลุมร่างของเขาจางหายไปราวคลื่นน้ำ กลับคืนสู่ตำแหน่งตันเถียน ภายในนั้น คทาหยกสีขาวกำลังหมุนวนเบาๆเปลือกตาที่ปิดสนิทของไป๋หลี่พั่งพั่งสั่นเล็ก
