์ที่เขาเตรียมไว้ เล่าเรื่องราวว่าเขาก้าวขึ้นมาจากเด็กยากจนกลายเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของต้าเซี่ยได้อย่างไร เส้นทางที่เต็มไปด้วยความยากลำบากและอุปสรรคนี้ ทำให้แขกที่อายุน้อยกว่าบางคนน้ำตาคลอ มองไป๋หลี่ซินด้วยความชื่นชมสื่อมวลชนที่ได้รับเชิญมานั่งจดบันทึกลงในสมุดอย่างตั้งใจ เนื่องจากไป๋หลี่กรุ๊ปกำหนดว่าห้ามใช้อุปกรณ์บันทึกภาพและเสียงสมัยใหม่ นักข่าวคนนี้จึงต้องเขียนอย่างขะมักเขม้น เพราะกลัวว่าจะพลาดแม้แต่คำเดียวแน่นอนว่า พวกหลินชีเยี่ยไม่สนใจฟังเรื่องราวความสำเร็จทางธุรกิจแบบนี้ สายตาของพวกเขายังคงค้นหารอบๆตัวไป๋หลี่ซิน หวังว่าจะพบเห็นร่างของไป๋หลี่พั่งพั่ง“……ตอนนี้ ก็ถึงเวลาที่ผมควรถอยออกมาอยู่เบื้องหลังและใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างมีความสุขแล้ว ต่อจากนี้ ไป๋หลี่กรุ๊ปจะถูกนำโดยคนหนุ่มที่เก่งกว่าผม เขามีความคิดที่รอบคอบ มีวิสัยทัศน์ทางธุรกิจที่ก้าวหน้า และมีประสบการณ์ชีวิตที่หลากหลาย……เขาก็คือลูกชายของผม ทายาทผู้สืบทอดของไป๋หลี่กรุ๊ป ไป๋หลี่ถูหมิง”เมื่อได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ พลันเปลี่ยนไปความคิดที่รอบคอบ?วิสัยทัศน์ทางธุรกิจที่ก้าวหน้า?ประสบการณ์ชีวิตที่หลากหลาย?นอกจากประสบการณ์ชีวิตที่ยากลำบากและมากมายจริงๆ แล้ว สองอย่างแรกดูเหมือนจะไม่เกี่ยวกับเขาเลยนี่นา?“สมแล้วที่เป็นพ่อของไป๋หลี่พั่งพั่ง พูดจา… มีวาทศิลป์จริงๆ” หลินชีเยี่ยอดบ่นไม่ได้ส่วนแขกคนอื่นๆ ก็เริ่มพูดคุ
