ระเบิด ฆาตกรรม โจมตี……นายลองนับดูสิว่ายังนับได้ไหม?ทุกครั้งที่นายรอดตายมาได้ พ่อเคยมาเยี่ยมเยียนนายด้วยตัวเองสักครั้งไหม?”ไป๋หลี่จิ่งหัวเราะเยาะ “นายอยากรู้ไหมว่าตอนที่นายเอาชีวิตเข้าแลกอยู่ข้างนอกนั้น ฉันกำลังทำอะไร? ฉันอยู่ในบ้านที่อบอุ่น กินอาหารที่แม่ทำด้วยตัวเอง เรียนรู้เรื่องการบริหารและแนวคิดทางธุรกิจจากพ่อ ช่วยแบ่งเบาภาระงานของเขา ได้รับการปฏิบัติที่นายไม่มีวันได้รับ ฉันมีทุกอย่าง ส่วนนายมีแค่ชื่อไป๋หลี่ถูหมิงเท่านั้น และตอนนี้ ฉันขอโทษด้วย ชื่อนี้ของนาย ก็ควรคืนให้ฉันได้แล้ว……”
