ยหลานที่ถือแก้วสั่นเล็กน้อย เธอเบือนหน้าไปอย่างแข็งทื่อ หรี่ตาลง ประกายอันตรายวาบขึ้นในดวงตาหลินชีเยี่ยมองหลี่เซียงแวบหนึ่งแล้วตอบเสียงเรียบ “หลี่กรุ๊ป? ไม่เคยได้ยินชื่อเลย กรุณาออกห่างจากผมหน่อยกลิ่นน้ำหอมของคุณฉุนจนผมแสบจมูก”รอยยิ้มของหลี่เซียงแข็งค้างบนใบหน้าเจียหลานเกือบหลุดขำ หลี่เซียงแกล้งกระแอมเบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ หันไปมองวิวเมฆนอกหน้าต่าง แล้วจิบแชมเปญอย่างอารมณ์ดี“อืม หวานดี”“สวัสดีครับ ผมชื่อหานช่วย มาจากบริษัทเถิงหย่วนเฮฟวีอินดัสตรี คุณผู้หญิงครับ ขอผม……” ชายหนุ่มในชุดสูทเดินเข้ามาหาเจียหลาน เขาสะบัดผมเล็กน้อยแล้วเอ่ยด้วยท่าทางสง่างาม“ไสหัวไป!”……ไป๋หลี่กรุ๊ปห้องทำงานประธานบริษัทไป๋หลี่ซินยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานสีดำขนาดใหญ่ เขาสวมนาฬิกาข้อมือราคาแพงอย่างไม่ใส่ใจ จัดแต่งเสื้อผ้าเล็กน้อยโดย ดูเงาสะท้อนจากกระจกบานใหญ่ แล้วค่อยๆ หันกลับมาหน้าโต๊ะทำงาน ไป๋หลี่พั่งพั่งและไป๋หลี่จิ่งยืนเรียงกันอยู่ไป๋หลี่พั่งพั่งสวมชุดสูทสีน้ำเงินเข้มราคาแพง ยืดอกผึ่งผาย ร่างกายที่เคยอ้วนท้วนดูล่ำสันขึ้นเมื่อสวมชุดทางการท่าทางเหลวไหลถูกกลบเกลื่อนไปหมดสิ้น ใบหน้าเคร่งขรึม บุคลิกดูมั่นคงและสง่างามข้างกายเขา ไป๋หลี่จิ่งก้มหน้าสวมแว่นตากรอบทองบนสันจมูก แล้วเอ่ยปากอย่างไม่รีบร้อน “คุณพ่อครับ แขกเหรื่อในงานเลี้ยงวันเกิดมาครบแล้ว ทุกขั้นตอนก็เตรียมพร้อมแล้ว อีกประมาณห้านาทีกว่าๆ ก็จะเริ่มงานอย่างเป็นทางการแ
