อไปหลังจากขับรถประมาณครึ่งชั่วโมง รถลินคอล์นคันยาวก็ค่อยๆ จอดลงหน้าล็อบบี้ของโรงแรมหรูห้าดาวแห่งหนึ่งหลินชีเยี่ยและคณะเพิ่งลงจากรถ พนักงานเปิดประตูก็รีบเข้ามาช่วยถือกระเป๋าเดินทางให้พวกเขา แล้วพาเดินเข้าสู่ล็อบบี้“นี่เป็นหนึ่งในทรัพย์สินของไป๋หลี่กรุ๊ปของเรา เป็นโรงแรมหรูที่ดีที่สุดในเมืองกว่างเซิน” ฉางคังเซิ่งแนะนำ พลางพาทุกคนขึ้นลิฟต์ไปด้วยตัวเอง ระหว่างทาง พนักงานต้อนรับก็นำคีย์การ์ดมาให้ โดยไม่ต้องทำเรื่องเช็คอินใดๆขณะที่ลิฟต์ค่อยๆ เคลื่อนขึ้น ผ่านประตูกระจกใสสะอาด ทุกคนสามารถมองเห็นทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองกว่างเซินได้อย่างชัดเจนในที่สุด ลิฟต์ก็หยุดอยู่ที่ชั้น 88ทั้งชั้น 88 มีเพียงห้องชุดเดียวเท่านั้น“คุณชายจิ่งได้เตรียมห้องสวีตที่หรูหราที่สุดของโรงแรมนี้ไว้ให้แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน แม้แต่คนรวยก็ไม่แน่ว่าจะมีโอกาสได้เข้าพัก มีเพียงแขก VVIP ของไป๋หลี่กรุ๊ปเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าพักที่นี่”ฉางคังเซิ่งเดินไปที่ประตูห้องชุด ใช้คีย์การ์ดสีดำทองในมือรูดเปิดประตู ไฟอัตโนมัติในห้องสว่างขึ้นทีละดวง ห้องชุดสุดหรูที่สว่างไสวพลันปรากฏต่อหน้าทุกคนฉางคังเซิ่งยืนอยู่ที่ประตู ยิ้มพลางกล่าวว่า“แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน พวกคุณได้รับมิตรภาพจากคุณชายจิ่งแล้ว ย่อมเป็นแขกที่ทรงเกียรติที่สุดของไป๋หลี่กรุ๊ปของเรา!”
