“เอกสารการเข้าหน่วยของไป๋หลี่ถูหมิงเหรอ?”เสียงของเยี่ยฟ่านในโทรศัพท์ฟังดูสงสัย [นายส่งใบสมัครเข้าร่วมของไป๋หลี่ถูหมิงขึ้นไปตั้งแต่เมื่อไหร่? ตอนที่ฉันตรวจสอบไม่เห็นมีเลยนะ]หลินชีเยี่ยยืนถือโทรศัพท์อยู่ที่ขอบหน้าต่าง พอได้ยินประโยคนั้นก็ชะงักไปทั้งตัว“แต่ผมส่งไปจริงๆ นะ ส่งพร้อมกับใบสมัครของเฉาเยวียนกับอันชิงอวี๋ด้วย” หลินชีเยี่ยนึกทบทวนอย่างละเอียดแล้วตอบอย่างจริงจังปลายสายเงียบไปนาน จากนั้นก็มีเสียงค้นหาอะไรบางอย่างดังแว่วมา[ที่นี่ไม่ได้รับใบสมัครของไป๋หลี่ถูหมิงเลย] เยี่ยฟ่านพูดอย่างมั่นใจ [อาจจะเป็นเพราะเอกสารหายระหว่างทางหรือไม่ก็… มีคนเก็บเอกสารไว้]“เก็บเอกสารไว้?” หลินชีเยี่ยอดถามไม่ได้ “ใครจะเก็บใบสมัครของไป๋หลี่ถูหมิงไว้ล่ะ?”[น่าจะเป็นคนในหน่วยพิทักษ์ราตรี เรื่องนี้นายไม่ต้องสนใจ ฉันจะจัดการเอง] เยี่ยฟ่านครุ่นคิดครู่หนึ่ง [อีกอย่างนายช่วยบอกให้ไป๋หลี่ถูหมิงส่งใบสมัครมาใหม่อีกชุดด้วยนะ]เด็กหนุ่มพยักหน้า “ได้ครับ”หลินชีเยี่ยวางสาย มองออกไปยังชานเมืองรกร้างนอกหน้าต่าง ขมวดคิ้วเล็กน้อยแม้จะเป็นแค่เอกสารหายไปชุดเดียว แต่ไม่รู้ทำไม หลินชีเยี่ยถึงรู้สึกมีลางสังหรณ์ไม่ดี……เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาไป๋หลี่พั่งพั่งติดต่อกันสามครั้ง แต่ไม่มีใครรับสาย“ผู้บัญชาการเยี่ยว่ายังไงบ้าง?” เฉาเยวียนเดินออกมาจากห้องนั่งเล่นแล้วถาม“เขาบอกว่าเอกสารอาจจะหายระหว่างทาง หรือไม่ก็ถูกใครบางคนเก็บไว้”
