หลินชีเยี่ยตอบตามตรง “แต่ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้คงไม่ง่ายแบบนั้น……”เฉาเยวียนพยักหน้า “แล้วนายจะทำยังไงต่อ?”หลินชีเยี่ยก้มหน้าครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ไปดูว่าการทดลองของอันชิงอวี๋เสร็จหรือยัง ถ้าใกล้เสร็จแล้ว เราจะจองตั๋วเครื่องบินไปกว่างเซินทันที”…ทางด่วน เมืองกว่างเซินรถบรรทุกขนาดใหญ่คันหนึ่งส่งเสียงคำรามต่ำ ค่อยๆ จอดที่ริมถนน คนขับดึงเบรกมือแล้วก้าวลงจากที่นั่งด้านหน้ารถ ตำรวจจราจรหลายนายกำลังตรวจสอบภายนอกรถบรรทุกอย่างละเอียด ราวกับกำลังมองหาบางสิ่ง“สหาย กำลังตรวจหาอะไรกันอยู่เหรอ?”คนขับเดินไปหาตำรวจจราจรคนหนึ่ง หยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า ยิ้มแล้วยื่นให้อีกฝ่ายตำรวจจราจรชายตามองเขา โบกมือปฏิเสธไม่รับบุหรี่ “รถคุณบรรทุกอะไรมา?”คนขับชะงัก “ก็หมูชั้นดีทั้งนั้นครับ!”“เปิดให้ดูหน่อย!”เห็นคนขับยืนนิ่งไม่ขยับ เขาจึงชี้ไปที่รถด้านหน้า แล้วพูดซ้ำ “ผมบอกให้คุณเปิดให้ดูหน่อย!”“ก็ได้ๆ”คนขับจับที่เปิดตู้คอนเทนเนอร์ ออกแรงดึง ตู้คอนเทนเนอร์ค่อยๆ เปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด กลิ่นเหม็นโชยออกมาตามกระแสลม ทำให้ตำรวจจราจรหลายนายต้องย่นจมูกตำรวจคนหนึ่งเอามือปิดจมูก พลางใช้ไฟฉายส่องเข้าไปในตู้คอนเทนเนอร์มืดๆ เห็นหมูอ้วนตัวขาวหลายสิบตัวกำลังเบียดเสียดกันอยู่ พวกมันส่งเสียงร้องครางต่ำๆ“ไปได้!” ตำรวจจราจรมองหมูในตู้คอนเทนเนอร์อย่างรังเกียจ ไม่อยากอยู่ตรงนี้นาน โบกมือแล้วเดินจากไป มุ่งหน้าไปยังรถเก๋งคันหลังคนขับก
