“น่าปวดหัวจริงๆ……”ชายภายใต้หน้ากากจิ้งจอกขาวหรี่ตาลง มองไปยังกลุ่มคนที่กำลังไล่ตามไป๋หลี่พั่งพั่งด้วยพลังลมและไฟเขาค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น บนนิ้วชี้และนิ้วกลางสวมแหวนสองวง หนึ่งสีเงิน อีกวงสีดำสนิทเป๊าะ!!เสียงดีดนิ้วดังก้องในความมืดทันใดนั้น ร่างของผู้ใช้วัตถุต้องห้ามทั้งสี่ที่กำลังไล่ตามไป๋หลี่พั่งพั่งก็หยุดชะงัก!ในชั่วพริบตา อากาศรอบตัวก็ถูกดูดหายไปหมด ลมและเปลวไฟที่ห้อมล้อมพวกเขาหายวับไป ความรู้สึกหายใจไม่ออกแผ่ปกคลุมจิตใจเมื่อขาดแรงลมหนุน ทั้งสี่คนจึงร่วงลงสู่ป่าเบื้องล่าง ดวงตาเบิกกว้าง มองไปรอบๆ ราวกับกำลังพยายามหาบางสิ่งอีกสามร่างที่เหยียบอยู่บน [ปราการหยก] ฉบับลอกเลียนแบบ ก็หยุดชะงักภายใต้สภาวะที่หายใจไม่ออกอย่างรุนแรง เส้นเลือดปูดโปนทั่วร่าง มือกุมคอตัวเองไม่หยุด ดวงตาฉายแววเจ็บปวดในชั่วพริบตา ทุกคนที่ไล่ตามไป๋หลี่พั่งพั่งก็ถูกหยุดอยู่กับที่ชายหนุ่มภายใต้หน้ากากจิ้งจอกขาวมองดูเหตุการณ์อย่างสงบ เมื่อแน่ใจว่าไป๋หลี่พั่งพั่งหนีรอดไปแล้ว เขาก็สอดมือเข้ากระเป๋ากางเกง แล้วเดินหายเข้าไปในป่ามืดเงียบๆประมาณยี่สิบนาทีต่อมา มีอีกร่างหนึ่งปรากฏในป่า“เสิ่นชิงจู่ เมื่อกี้ฉันได้ยินเสียงอะไรบางอย่างจากทางนาย พบร่องรอยของไป๋หลี่ถูหมิงแล้วเหรอ?” ร่างนั้นเดินมาข้างๆ เขาแล้วถามเสิ่นชิงจู่ส่ายหน้า “รายงานท่านลำดับเก้า ไม่พบร่องรอยของไป๋หลี่ถูหมิง มีแต่คนอื่นๆ จากตระกูลไป๋หลี่ที่กำลังค้นหาเขา ไม่รู
