้ว่าเขาหนีไปไหนแล้ว”ลำดับเก้าขมวดคิ้วครุ่นคิด “ทำไมคนของตระกูลไป๋หลี่ถึงออกมาตามหาเขา……ไม่รู้ว่าพวกเขามาปกป้อง หรือมาไล่ล่าเขาเหมือนพวกเรากันแน่?”เสิ่นชิงจู่ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วถาม “พวกเรามาไล่ล่าเขาเพื่อเงินรางวัล แต่พวกเขาเป็นครอบครัวเดียวกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมคนของตระกูลไป๋หลี่ถึงต้องมาไล่ล่าเขาด้วย?”“ใครจะไปรู้ล่ะ ตระกูลใหญ่พวกนี้มันวุ่นวาย มีคนทุกประเภท” ลำดับเก้าส่ายหน้า “พวกเรามาคิดทบทวนเส้นทางหลบหนีที่เป็นไปได้ของไป๋หลี่ถูหมิงกันใหม่ ถ้าดักฆ่าครั้งหน้ายังไม่เจอเขาอีก ก็คงต้องไปเฝ้าที่เมืองกว่างเซินแล้ว”เสิ่นชิงจู่พยักหน้า “ครับ”…เมืองกูซูติ๊งต่อง!เสียงกริ่งประตูดังขึ้น หลินชีเยี่ยที่นั่งอยู่บนโซฟาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินไปที่ประตู มองลอดผ่านช่องตาแมวออกไปด้านนอก แล้วเปิดประตู“สวัสดีครับ หัวหน้าหน่วยหลินชีเยี่ย”ด้านนอกเป็นชายหนุ่มในชุดลำลอง ในมือถือกล่องสีดำยาว ยื่นมาตรงหน้าหลินชีเยี่ย“ธนูที่คุณส่งไปซ่อมเสร็จแล้วครับ พร้อมกับเหรียญตราใหม่และเอกสารการเข้าหน่วยทั้งหมดอยู่ในนี้ กรุณาเซ็นรับด้วยครับ”หลินชีเยี่ยพยักหน้า รับกล่องสีดำยาวมาไว้ในมือ เซ็นชื่อลงบนเอกสารของหน่วยพิทักษ์ราตรี แล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในบ้านที่นี่คือเซฟเฮาส์ที่สำนักงานใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีจัดไว้ในชานเมืองกูซู หากมองจากภายนอกจะดูเหมือนคฤหาสน์ที่ร้างมานาน แต่จริงๆ แล้วเฟอร์นิเจอร์ภายในมีคนดูแลเป็นประจ
