ำ สามารถพักอาศัยได้หลายคนโดยไม่มีปัญหา นอกจากคนของหน่วยพิทักษ์ราตรีแล้ว ก็ไม่มีใครรู้จักสถานที่แห่งนี้อีกหลินชีเยี่ยอุ้มกล่องยาวสีดำเดินเข้าบ้าน เจียหลานที่อยู่ข้างๆ รีบเดินเข้ามา ชี้ไปที่กล่องสีดำแล้วชี้ที่ตัวเองกะพริบตาอย่างสงสัย“ของ… ฉัน?”“ใช่ ของเธอนั่นแหละ” หลินชีเยี่ยส่งกล่องสีดำให้เจียหลาน พูดพร้อมรอยยิ้ม “ลองเปิดดูสิ”เจียหลานอุ้มกล่องสีดำไปวางบนโต๊ะกาแฟอย่างตื่นเต้น กดปุ่มที่ด้ามจับ จากนั้นกล่องก็เปิดออกโดยอัตโนมัติด้านในมีคันธนูไม้แข็งสีเหลืองอ่อนวางนิ่งอยู่บนฟองน้ำสีดำดวงตาของเจียหลานสว่างวาบขึ้นทันที เธอค่อยๆ หยิบธนูออกจากฟองน้ำ ใช้มือทั้งสองลูบคลำคันธนูอย่างระมัดระวัง ไม่มีรอยแตกร้าวแม้แต่น้อย ราวกับว่าเป็นธนูที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์มาตั้งแต่แรกใบหน้าของเจียหลานปรากฏรอยยิ้มบางๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความรักใคร่“นี่มันก็เหมือนเดิมไม่ใช่เหรอ?” เมื่อเฉาเยวียนที่นั่งอยู่บนโซฟาเห็นคันธนูที่ไม่ต่างจากเดิม จึงถามอย่างสงสัยหลินชีเยี่ยหยิบการ์ดใบหนึ่งที่วางอยู่บนฟองน้ำขึ้นมา กวาดตามองแล้วพูดว่า“คนของสำนักงานใหญ่บอกว่า ถ้าใช้วัสดุของดาบตรงมาสร้างคันธนูใหม่ จะทำให้ธนูเดิมสูญเสียความยืดหยุ่น ดังนั้นจึงใช้เทคนิคพิเศษซ่อมแซมคันธนูให้กลับมาเหมือนเดิม แล้วเคลือบผิวด้วยนาโนฟิล์มที่มีคุณสมบัติใกล้เคียงกับวัสดุของดาบตรง แม้จะดูเหมือนเดิม แต่จริงๆ แล้วมีความแข็งแรงเหนือกว่าเหล็กกล้าทั่วไปมาก”เฉาเยวีย
