แต่ในยามนี้เขายังเป็นเพียงต้นกล้าที่กำลังเติบโต มิอาจลำพองตนจนเกินไป
การซุ่มฝึกฝนอย่างเงียบเชียบและมั่นคงต่างหาก คือหนทางที่ถูกต้องที่สุด!
“ท่านอาจารย์ แม้ว่าหลี่ฝานเฉินจะล้มเหลวในการช่วงชิงกระบี่ และพ่ายแพ้ต่อท่านเจ้าสำนักไปกึ่งหนึ่ง แต่คนระดับประมุขนิกายเช่นนั้น คงมิยอมเลิกลากลับไปง่าย ๆ กระมัง?”
ในสายตาของเมิ่งฝาน ทั้งท่านเจ้าสำนักและภาพรวมของซู่ซัน ดูจะยึดติดกับหลักการและทำนองคลองธรรมจนเกินไปเสียหน่อย
หากเขาอยู่ในตำแหน่งเจ้าสำนัก ในเมื่อหลี่ฝานเฉินกล้าบุกมาหยามถึงที่ และยังเป็นศัตรูตัวฉกาจที่จะนำภัยพิบัติมาให้ในภายหลัง มีหรือเขาจะปล่อยให้คนผู้นี้เดินออกจากสำนักกระบี่ซู่ซันไปได้อย่างลอยนวล? เขาคงจะจัดการปลิดชีพให้สิ้นซากไปเสียตรงนั้น!
แน่นอนว่า ความคิดที่เด็ดขาดและดุดันเช่นนี้ อาจเป็นเพราะเขายังเยาว์วัย และมิได้นั่งอยู่ในตำแหน่งสูงที่ต้องคำนึงถึงผลกระทบในวงกว้าง
ส่วนผู้อาวุโสหลินนั้น มีความคิดเห็นไปในทางเดียวกับเจ้าสำนัก เขาไม่เคยมีความคิดที่จะสังหารหลี่ฝานเฉินทิ้งที่นี่เลยแม้แต่น้อย
