“เงื่อนไขในสัญญาเหล่านี้ นายต้องอ่านให้ดีๆ นะ พวกเราเป็นโรงพยาบาลที่ถูกกฎหมาย ไม่เคยทำอะไรผิดศีลธรรมเหมือนพวกโรงงานเถื่อนหรอก” หลินชีเยี่ยยื่นสัญญาให้เบลล์ แคลนเดอร์ พลางยักไหล่พูดหมาปั๊กกัดฟันอ่านหน้าที่ของตัวเองที่เขียนไว้อย่างละเอียดยิบ แล้วมองดูอีกด้านที่ว่างเปล่า มันโกรธจนขาสั่น“เจ้า……”“ถ้าไม่เซ็นก็คืนมา” หลินชีเยี่ยยื่นมือจะเอาสัญญาคืนอีกฝ่ายเอาอุ้งเท้ากดสัญญาแน่น “อย่าเพิ่ง… ข้าจะเซ็น!”มันอ้าปากคาบปากกาที่พื้น เขียนชื่อภาษาอังกฤษบนสัญญาอย่างเก้งก้าง พอเขียนเสร็จ สัญญาทั้งฉบับก็กลายเป็นเถ้าถ่านหายวับไปเบลล์ แคลนเดอร์บนลิ้นสุนัขมีแสงวาบ ที่ปีกขวามีตัวเลขเล็กๆ ปรากฏขึ้น‘005’พอตัวเลขนี้ปรากฏ เบลล์ แคลนเดอร์ก็เหมือนปลาเค็มที่หมดความฝัน นอนแผ่อยู่บนลิ้นสุนัขหลินชีเยี่ยพยักหน้าพอใจ “ดีมาก”หลังจากมีเบลล์ แคลนเดอร์แล้ว จำนวนพนักงานของโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าก็เพิ่มเป็นห้าคน น่าเสียดายที่ตอนอยู่ในเมืองผีเฟิงตู การโจมตีครั้งสุดท้ายต่อราชินีมดเป็นฝีมือของเจียหลาน วิญญาณของราชินีมดเลยไม่ปรากฏขึ้นที่นี่เขาหันหลังเดินออกจากคุก “ไปกันเถอะ เราไปหาที่คุยกันดีๆ หน่อย”หนึ่งคนกับสุนัขหนึ่งตัวเดินออกจากคุก อาจูที่กำลังอุ้มผ้าเดินไปห้องซักผ้าเห็นหลินชีเยี่ยก็หยุดฝีเท้าแล้วโค้งคำนับอย่างเรียบร้อย“สวัสดีครับ ผู้อำนวยการ”หลินชีเยี่ยยิ้มแย้มพยักหน้าหมาปั๊กเห็นอาจูโค้งคำนับก็กลอกตาเงียบๆ“?” อาจูสังเก
