โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า“ฆ่า”“หลบ”“กลยุทธ์จูกัดเหลียง”“ทิ้งพวกพ้องหลังข้ามแม่น้ำ!”“???”ในห้องกิจกรรม หลี่อี้เฟยจ้องมองบรากีที่อยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากว่า “ตอนนี้เป็นตาของผม คุณไม่สามารถใช้การ์ดทิ้งพวกพ้องหลังข้ามแม่น้ำกับผมได้!”บรากีเกาหัวอย่างงุนงง “แล้วข้าจะใช้ตอนไหนเล่า?”“รอให้ถึงตาของคุณก่อนค่อยใช้”“อ้อ……” บรากีครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วเลื่อนการ์ดทิ้งพวกพ้องหลังข้ามแม่น้ำไปวางตรงหน้าเมอร์ลิน พร้อมกับพูดอย่างจริงจังว่า “ทิ้งพวกพ้องหลังข้ามแม่น้ำ!”หลี่อี้เฟย “……”“นายท่าน เห็นไหมล่ะ? เขากล้าใช้การ์ดทิ้งพวกพ้องหลังข้ามแม่น้ำกับท่านเชียวนะ! นี่มันกบฏชัดๆ เลย!” หลี่อี้เฟยเข้าไปใกล้เมอร์ลินแล้วพูดอย่างเดือดดาล “ให้ผมผู้จงรักภักดีมาปกป้องท่านเอง ฆ่ากบฏผู้บังอาจนี่ซะ!”เมอร์ลินเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “เขาแค่เป็นหนอนบ่อนไส้เท่านั้น เจ้าต่างหากที่เป็นกบฏ”หลี่อี้เฟยชะงัก “คุณรู้ได้ยังไง?”เมอร์ลินตอบอย่างสงบ “เพราะข้าเป็นนักพยากรณ์”หลี่อี้เฟย “……”หลินชีเยี่ยสวมเสื้อกาวน์สีขาวเดินมาที่ประตูห้องกิจกรรม เห็นนิกซ์ เมอร์ลิน บรากี หลี่อี้เฟย และอาจู ทั้งห้าคนกำลังนั่งล้อมวงเล่นเกมสามก๊กอย่างจริงจัง มุมปากของเขากระตุกเล็กน้อย“เกมที่เล่นนี่ดูจะหลากหลายขึ้นเรื่อยๆ นะ” หลินชีเยี่ยอดไม่ได้ที่จะพูด “สามคนก็เล่นต่อสู้เจ้ามังกร สี่คนก็เล่นไพ่นกกระจอก ห้าคนก็เริ่มเล่นสามก๊กแล้วเหรอ?”หลี่อี้เฟยเ
