ี่ควบคุมชะตากรรมของวิญญาณนาย……ไม่แสดงคุณค่าของนายให้ฉันเห็นหรือไม่ก็สูญสลายทั้งร่างและวิญญาณ”เมื่อได้ยินประโยคนั้น หมาปั๊กจมอยู่ในความเงียบ ราวกับกำลังครุ่นคิดบางอย่างมันกำลังคิด หลินชีเยี่ยก็กำลังคิดเช่นกันแมลงตัวนี้……มันทำอะไรได้บ้างนะ?ซักผ้าทำอาหาร? เป็นไปไม่ได้ทำให้คุณปู่คุณย่ามีความสุข? ก็ไม่ใช่ประเภทนั้นแม้ว่ารูบิคโกลาหลจะไม่ใช่คน และไม่สามารถทำให้คนชรามีความสุขได้ แต่อย่างน้อยเขาก็เป็นเครื่องเล่นไพ่นกกระจอกอัตโนมัติได้……แมลงตัวนี้ดูเหมือนจะทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากทำให้คนกลัวจะจัดการมันเลยดีไหม?ดูเหมือนหมาปั๊กจะรู้สึกถึงสายตาที่ไม่เป็นมิตรของหลินชีเยี่ย ร่างของมันสั่นเล็กน้อย ครู่หนึ่งต่อมา มันค่อยๆ เอ่ยปาก“ข้าสามารถแลกเปลี่ยนข้อมูลลับในหมอกกับเจ้าได้” เบลล์ แคลนเดอร์ควบคุมเส้นเสียงของหมาปั๊ก พูดต่อไปว่า“ต้าเซี่ยของพวกเจ้า ถูกแยกออกจากหมอกมาตลอด คงไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในนั้น ข้าเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดในทะเลหมอกสิ่งที่ข้ารู้ น่าจะเป็นสิ่งที่พวกเจ้าขาด”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของหลินชีเยี่ยก็เปล่งประกายขึ้นเล็กน้อยนับตั้งแต่โลกถูกปกคลุมด้วยหมอกเมื่อร้อยปีก่อน ทุกพื้นที่นอกเหนือจากต้าเซี่ยก็กลายเป็นเขตหวงห้ามสำหรับสิ่งมีชีวิต แม้ว่าในช่วงร้อยกว่าปีที่ผ่านมา ต้าเซี่ยจะไม่เคยหยุดสำรวจหมอกนี้ แต่ข้อมูลที่ได้รับก็มีน้อยนิดเหมือนขนฟีนิกซ์หรือเขาสัตว์วิเศษ สถานการณ์ในหมอกยังคงเป็นป
