ดท้ายก็แกะสลักแค่สองตัวอักษร ‘มอลลี่’ เท่านั้น ส่วนสองตัวด้านล่างผมเขียนเองน่ะ”“ทำอะไรเกินจำเป็น!” มอลลี่พูดอย่างอับอายและโกรธ ต่อยหน้าอกของไป๋หลี่พั่งพั่งหนึ่งทีแรงของเธอไม่มาก แต่หมัดนี้ด้วยอารมณ์ที่เสริมเข้าไปก็ไม่ได้เบานักไป๋หลี่พั่งพั่งโดนต่อยทีหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะก้มตัวไอสองสามที จากนั้นก็ลูบหน้าอกพลางยิ้มมองคนตรงหน้า “เป็นไง? ชอบของขวัญชิ้นนี้ไหม?”มอลลี่ฮึดฮัดแล้วพูดว่า “ถ้าลบคำว่า ‘ภรรยา’ นั่นออก ก็พอรับได้”“ก็เขียนด้วยปากกานี่นา ถ้าเธอไม่ชอบจริงๆ ก็ลบออกสิ!” ไป๋หลี่พั่งพั่งพูดอย่างน้อยใจ“……นั่นก็พอได้!”“เมื่อเธอชอบของขวัญที่มีเพียงชิ้นเดียวในต้าเซี่ยนี้ เพื่อเป็นการตอบแทน เธอจะยอมรับเงื่อนไขของผมสักข้อได้ไหม?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเข้าไปใกล้อย่างเจ้าเล่ห์“เงื่อนไขอะไร?”“อีกสองวันเป็นวันเกิดพ่อผม ตอนนั้นผมต้องกลับไปฉลองวันเกิดให้ท่าน” ไป๋หลี่พั่งพั่งพูดพลางยิ้ม “เธอไปด้วยกันนะ พอฉลองวันเกิดเสร็จแล้ว ผมจะพาเธอไปพบหน้าพ่อผม……”“ไม่มีทาง!” มอลลี่ปฏิเสธทันที “ฉันไม่มีทางไปพบพ่อของนายหรอก……”สิ้นเสียง มอลลี่ลังเลครู่หนึ่ง แล้วเสริมเบาๆ ว่า “ถ้าแค่ไปเที่ยวกว่างเซินธรรมดาๆ……ก็พอจะพิจารณาได้”“งั้นก็ตกลงตามนี้!!”ไป๋หลี่พั่งพั่งลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น “เธอไปเมืองกว่างเซินกับผม ผมจะพาเธอไปเที่ยวให้สนุกหลายๆ วันเลย!”มอลลี่มองไป๋หลี่พั่งพั่งด้วยสีหน้าประหลาด ไม่รู้ทำไม รู้สึกเหมือนตกหลุมพรางของอ
