วก็แค่เส้นสีดำรูป ‘丿’ เท่านั้น แต่ยังไม่จบแค่นี้ เฉาเยวียนยังพ่นเส้นโค้งวนไปมารอบๆ ‘丿’ นั้น เพื่อแสดงถึงจิตสังหารและเปลวเพลิงดวงตาของเจียหลานเปล่งประกาย เธอโบกมือเรียกเฉาเยวียน ท่าทางกระตือรือร้นอยากลองเหลือเกิน“พี่หลานอยากวาด เอามาให้พี่หลานลองหน่อยสิ!” ไป๋หลี่พั่งพั่งแย่งสเปรย์จากมือเฉาเยวียนอีกครั้ง ก่อนจะส่งให้เจียหลานดังนั้น เจียหลานจึงพ่นธนูไว้ในมือซ้ายของคนนั้น ต้องบอกว่าเมื่อเทียบกับฝีมือวาดของไป๋หลี่พั่งพั่งและเฉาเยวียนแล้ว ธนูของเจียหลานเป็นสิ่งเดียวในภาพนี้ที่พอจะดูออกว่าเป็นอะไร……อันชิงอวี๋ลงมาจากที่นั่งคนขับ รับสเปรย์จากมือเจียหลาน ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพ่นแว่นตาสีดำให้คนนั้น……ดังนั้น คนอ้วนที่มือซ้ายถือธนู มือขวาถือดาบตรง และสวมแว่นตากรอบดำ ก็ถือกำเนิดขึ้นมาแบบนี้!หลินชีเยี่ย “……???”“ในเมื่อเป็นสัญลักษณ์ของหน่วยเรา……แบบนี้ มันน่าเกลียดเกินไปหน่อยนะ” หลินชีเยี่ยยกมือขึ้นกุมขมับทุกคนมองหน้ากัน แล้วพยักหน้าเงียบๆ“ชีเยี่ย นายว่าควรวาดยังไง?” ไป๋หลี่พั่งพั่งส่งสเปรย์ให้อีกฝ่ายหลินชีเยี่ยมองภาพนามธรรมนี้อย่างปวดหัว คิดอยู่นานก็ไม่รู้จะปรับปรุงอย่างไร จึงกดหัวฉีดทันที พ่นทับทั้งภาพให้เป็นสีดำเพื่อความสวยงาม หลินชีเยี่ยใช้ประสบการณ์การวาดอาคมของตน วาดวงกลมสมบูรณ์แบบบนพื้น ระบายดำทั้งหมดตรงกลาง ทำให้ภาพทั้งหมดกลายเป็น ‘●’“ดูเหมือนจะเรียบง่ายเกินไปหน่อย” หลินชีเยี่ยพึมพำสายตาเข
