ต้องใช้ความพยายามอย่างสุดกำลังอันชิงอวี๋ตายไปหนึ่งครั้ง เฉาเยวียนใช้พลังจิตจนหมด เจียหลานบาดเจ็บ ส่วนหลินชีเยี่ยก็ต่อสู้กับคนที่แข็งแกร่งกว่าถึงสองครั้ง ทั้งร่างกายและพลังล้วนถึงขีดจำกัดแล้วข้างๆ ยังมีมอลลี่ที่บาดเจ็บสาหัสและฉินข่ายที่ร่อแร่เต็มทีหลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก พยายามก้าวเดินไปข้างหน้า แต่แล้วร่างกายก็โซเซเกือบล้มลงกับพื้นในตอนนั้นเอง มือคู่หนึ่งก็ยื่นมาพยุงร่างของเขาไว้ หลินชีเยี่ยหันไปมอง เห็นเจียหลานยืนอยู่ด้านข้างเงียบๆดวงตาสีดำเหมือนนิลกะพริบราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ รีบหันหน้าหนีไปอย่างรวดเร็ว แก้มมีรอยแดงระเรื่อปรากฏขึ้น“ขอบคุณ” หลินชีเยี่ยยิ้มบางๆที่มุมปากเขาเดินไปที่ขอบถนน ก้มมองลงไปเห็นร่างที่กลายเป็นหินแตกกระจายอยู่บนทางเท้า ตามรอยแตกของหินยังเห็นเลือดและเนื้อไหลซึมออกมา……สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ก้อนหินก้อนหนึ่ง มันคือใบหน้าครึ่งซีกของหญิงสาวที่ดูน่าขนลุก น้ำตาสีเลือดไหลออกมาจากเบ้าตาที่ว่างเปล่า จ้องมองท้องฟ้าอย่างไม่ยอมแพ้และโกรธแค้น“เธอตายแล้ว” เฉาเยวียนเดินโซเซเข้ามา“อืม” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “พวกเราฆ่าตัวแทนของเทพชั่วร้ายไปหนึ่งคน”เฉาเยวียนคิดสักครู่ “น่าจะถือว่าเป็นความดีความชอบใหญ่หลวงสินะ?”“รวมกับเบลล์ แคลนเดอร์ด้วย คงได้เหรียญจักรวาลหนึ่งเหรียญแน่นอน”“ฮู้……” เฉาเยวียนถอนหายใจยาว “การจะเป็นหน่วยรบพิเศษที่แท้จริงนี่ไม่ง่ายเลยนะ”ลมหนาวพัดแรงขึ้นทันใดนั้น หลินชีเย
