ถึงเป็นหวัดได้?”เขาพยายามนึกทบทวนขั้นตอนการสร้างร่างแยกอย่างละเอียด หลังจากแน่ใจว่าไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ ก็ส่ายหน้า“ช่างเถอะ สิ่งสำคัญคือต้องรีบไปรวมตัวกับพวกชีเยี่ยที่กูซู”บรึ้น!รถตู้สีดำส่งเสียงครางแล้วหายวับไปบนทางด่วนอย่างรวดเร็ว…เจียหลานมองตาของหลินชีเยี่ยอย่างตะลึง แก้มของเธอแดงก่ำหลินชีเยี่ยหันหลังกลับ กำดาบตรงสองเล่มไว้แน่น ค่อยๆ เคลื่อนตัวไปทางนางพญาอสรพิษที่กำลังดูฉากตรงหน้าอย่างเงียบๆความรู้สึกเย็นเยียบและจิตสังหารแผ่ซ่านออกมา ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยเปลวไฟสีทอง แม้ร่างกายจะยังโซเซอยู่บ้าง แต่สายตากลับมุ่งมั่นอย่างที่สุด“ไม่มีใครสามารถทำร้ายสมาชิกในหน่วยของฉันได้……” หลินชีเยี่ยพึมพำ ดวงตาหลุบต่ำจนกระทั่งเขาเงยหน้าขึ้นและเดินไปข้างหน้า นางพญาอสรพิษถึงได้เห็นใบหน้าของเขาเต็มๆ ดวงตาของเธอฉายแววตกใจ “นาย?”“ศาสนจักรเทพโบราณ” หลินชีเยี่ยกัดฟันพูดทีละคำ “ถึงเวลาชำระบัญชีเมื่อหนึ่งปีที่แล้วแล้ว……”ร่างของเขาพลันเคลื่อนไหว พุ่งเข้าหานางพญาอสรพิษอย่างรวดเร็วดวงตาของนางพญาอสรพิษหรี่ลง เธอหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า “สติของนายคงเลอะเลือนไปแล้วสินะ? ด้วยสภาพของนายตอนนี้ จะเอาชนะฉันได้เหรอ?”ในมือของหลินชีเยี่ย ดาบตรงเล่มหนึ่งมีใบมีดที่เคลือบด้วยความมืด มันพุ่งออกไปในชั่วพริบตา นางพญาอสรพิษกระโดดหลบ และหายไปจากที่เดิม“เธอเข้าใจผิดแล้ว” หลินชีเยี่ยยืนนิ่งอย่างสงบ ปลายนิ้วของเขาเกี่ยวเบาๆ ดาบตรงก็บิน
