กิโลเมตรนี้ก็ไม่ได้หายไปในทันที แต่จะค่อยๆ จางหายไปตามทิศทางลม……“ขอบคุณ……”หลินชีเยี่ยนั่งพิงกำแพงอย่างอ่อนแรง สมองที่มึนงงของเขาไม่สามารถรักษาการมีอยู่ของสิ่งที่ถูกเรียกมาทั้งสองนี้ได้อีกต่อไป เขาโบกมือเบาๆ แสงเวทมนตร์ก็ผุดขึ้นบนตัวของรูบิคโกลาหลและต้นไม้โบราณ ก่อนที่พวกมันจะหายไปจากที่นั่นเขาหายใจลึกๆ ไม่หยุด เพื่อต่อต้านมลพิษในจิตใจ พยายามดึงสติกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงเขารู้ดีว่าการที่เบลล์ แคลนเดอร์ตายไปไม่ได้หมายความว่าเรื่องครั้งนี้จะจบลงเพียงเท่านี้ อันชิงอวี๋สามารถถ่วงเวลาชายขั้นพิภพคนนั้นได้อย่างจำกัด เสียงการต่อสู้เมื่อครู่ต้องดึงดูดความสนใจของเขาแน่นอน อีกไม่นานเขาก็จะมาถึงที่นี่หากเขาหมดสติลงที่นี่ เขาจะต้องตกอยู่ในมือของศาสนจักรเทพโบราณอย่างแน่นอนแต่ด้วยสภาพของเขาตอนนี้ เขาไม่สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว ชายคนนั้นอาจจะอยู่ระหว่างทางมาที่นี่แล้วก็ได้ มีเวลาเหลือให้เขาไม่มากแล้ว……“ได้แต่เสี่ยงดวงแล้วล่ะ” หลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก ในชั่วขณะต่อมา วงวงเวทย์อัญเชิญย้อนกลับก็ปรากฏขึ้นใต้ร่างของเขาพร้อมกับแสงสว่างวาบหนึ่ง ร่างของเขาก็หายวับไปจากที่นั่นครึ่งนาทีต่อมาทรายจำนวนมากไหลบ่าเข้ามาในถนนสายนี้ ร่างของชายสูงตระหง่านราวกับหอคอยเหล็กปรากฏขึ้นกลางอากาศสายตาของเขาตกลงบนสิ่งรอบข้าง เห็นหมอกสีม่วงเริ่มจางหายไปในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า สีหน้าของเขาดูมืดมนอย่างยิ่ง“บ้าช
