ิบ……”…ตึกสำนักงานฉ่า!ประกายไฟวาบหนึ่งผุดขึ้นในโคมไฟ แสงสีแดงเข้มในลิฟต์กระพริบวูบหนึ่ง แล้วก็หรี่ลงเล็กน้อย“หึๆๆๆ”พร้อมกับเสียงหัวเราะอันน่าขนลุก เปลวไฟสีดำก็พุ่งทะยานออกไปรอบด้านอย่างบ้าคลั่ง เฉาเยวียนสวมหน้ากากซัวเจ๋ง ถือดาบตรงไว้ในมือ ร่างกายเคลื่อนไหวราวกับภูตผีในลิฟต์สลัวทุกครั้งที่เขาเคลื่อนไหว ร่างของนางพญาอสรพิษก็จะปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเขาในเวลาเดียวกัน ใบมีดไร้ด้ามอันแหลมคมก็เสียดสีกับดาบตรงที่มีเปลวไฟสีดำพันอยู่รอบๆ จากนั้นร่างของเฉาเยวียนก็ถูกซัดกระเด็นออกไป พุ่งทะลุผนังหนึ่งชั้นก่อนจะหยุดลง“อย่ามองตา อย่ามองตา อย่ามองตา……”ไป๋หลี่พั่งพั่งยกมือขึ้นบังหน้า แอบมองตำแหน่งของนางพญาอสรพิษผ่านช่องนิ้ว จากนั้นก็ฟาดดาบ [หนึ่งทวีคูณ]ในมือออกไป แสงดาบหนาแน่นปกคลุมพื้นที่รูปพัดทั้งหมดตรงหน้าเขา หน้าต่างจำนวนมากถูกฟันแตกร่วงหล่นลงไปจากที่สูงน่าเสียดายที่ร่องรอยของนางพญาอสรพิษช่างประหลาดเหลือเกิน ร่างกายเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วระหว่างดวงตาอสรพิษทั่วทั้งชั้น เร็วจนแม้แต่เงาก็ยังไม่ทันจางหายในชั่วขณะหนึ่ง รอบตัวของไป๋หลี่พั่งพั่งพลันปรากฏร่างของนางพญาอสรพิษพร้อมกันถึงสี่ร่าง!ฉึก!คมของใบมีดไร้ด้ามฟันเข้าใส่ร่างของไป๋หลี่พั่งพั่ง แต่ในขณะที่กำลังจะสัมผัสกับผิวหนังของเขา มันก็ถูกตาข่ายไฟอันร้อนแรงสกัดไว้ นางพญาอสรพิษขมวดคิ้ว ร่างกายหายวับไปจากที่เดิมในทันที ในวินาถัดมาแสงดาบของไป๋หลี่พั่งพ
