มสองคนที่เดิมทีเดินอย่างไม่รีบร้อนพลันเร่งความเร็ว ร่างกายราวกับสายฟ้าสองสาย พุ่งทะยานไปทางที่ห่างไกลจากใจกลางเมืองอย่างรวดเร็ว“เอ๊ะ?”ชายที่กระโดดข้ามยอดตึกมากมายอย่างรวดเร็วอุทานเบาๆ ดวงตาปรากฏแววสงสัย“สองคนนั้นอยู่ๆ ก็วิ่งไปทางที่ห่างจากฉัน? พวกเขารู้ถึงการมีอยู่ของฉัน และยังรู้ตำแหน่งของฉันด้วย……”ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยเขาดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงเงยหน้าขึ้นทันที เห็นค้างคาวหลายตัวกำลังบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้ามืด โอบล้อมอยู่เหนือศีรษะของตน“ผนึกต้องห้ามประเภทควบคุมสิ่งมีชีวิตสินะ อีกทั้งพอเห็นฉันก็วิ่งหนี……ดูเหมือนพลังของพวกเขาจะไม่ได้เรื่องจริงๆ”ชายคนนั้นหัวเราะเยาะเบาๆ กลับยิ่งมั่นใจในการคาดเดาในใจ ไม่ลังเลอีกต่อไป พุ่งกระโจนไปทางที่สองคนนั้นเคลื่อนที่ไปด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น…“หน่วยรบพิเศษสำรอง?”ในตึกสำนักงาน มอลลี่เอ่ยถามอย่างประหลาดใจ “ทำไมฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย?”“ไม่เคยได้ยินก็ถูกแล้ว” ไป๋หลี่พั่งพั่งยิ้ม “พวกเราคือหน่วยผี แม้แต่ในแฟ้มประวัติก็ไม่มีการดำรงอยู่ของพวกเราที่เธอไม่เคยได้ยินก็เป็นเรื่องปกติ”สายตาของมอลลี่ตกลงบนตัวเฉาเยวียนที่อยู่ข้างๆ เอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ “นาย……คือเฉาเยวียนใช่ไหม?”เฉาเยวียนถอนหายใจ จากนั้นก็ถอดหน้ากากของตัวเองออก “ใช่แล้ว ไม่ได้เจอกันนานนะ มอลลี่”“พวกนายสองคนอยู่ที่นี่ งั้นหลินชีเยี่ยก็คงจะอยู่ด้วยสินะ?” มอลลี่ถามอย่างสงสัย“แน่นอน เขาเป็น
