หัวหน้าหน่วยสำรอง และยังเป็นหัวหน้าหน่วยรบพิเศษที่ห้าในอนาคตด้วย” ไป๋หลี่พั่งพั่งยิ้มกว้าง “แต่เพราะความจำเป็นของภารกิจ เขาจึงแยกกันปฏิบัติงานกับพวกเรา”มอลลี่พยักหน้าอย่างครุ่นคิด “แต่ว่า ในเมื่อพวกนายมาเพื่อกวาดล้างเบลล์ แคลนเดอร์ แล้วทำไมต้องสวมหน้ากากด้วยล่ะ?”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ไป๋หลี่พั่งพั่งก็รู้สึกเขินอายเล็กน้อยจึงกระแอมไอสองสามครั้ง“เพราะรู้ว่าต้องปะทะกับพวกเธอ เลยต้องปิดบังใบหน้าไว้ ไม่อย่างนั้นหลังจากออกจากหมอกแล้ว พวกเธอจะมาเอาเรื่องกับพวกเราจะทำยังไง” ไป๋หลี่พั่งพั่งชี้ไปที่สมาชิกหน่วย 017 สามคนที่ถูกมัดเป็นข้าวต้มมัดอยู่ข้างๆ แล้วพูดอย่างจนปัญญา“เจิงเจิง หวังเถียน?” มอลลี่อุทานอย่างตกใจเมื่อเห็นสมาชิกหน่วยอีกสองคน “พวกเขาไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”“ไม่เป็นอะไร แค่หมดสติไปเท่านั้น”“แต่ว่า……” มอลลี่มองไปที่ไป๋หลี่พั่งพั่งด้วยสีหน้าประหลาด “ทำไมนายถึงมัดพี่เจิงเจิงแบบ… แบบ… แปลกๆแบบนั้นล่ะ?”ไป๋หลี่พั่งพั่งชะงักแล้วหันกลับไปมองในบรรดาสมาชิกหน่วย 017 สามคนนี้ มีเพียงสาวสวยบนเรือคนนั้นที่ถูกมัดด้วยวิธีที่แตกต่างจากอีกสองคนเพราะเธอถูกไป๋หลี่พั่งพั่งมัดด้วยตัวเอง ดังนั้น……ต้องยอมรับว่าภายใต้เทคนิคพิเศษของไป๋หลี่พั่งพั่ง สาวสวยนักดีดกู่เจิงถูกมัดในท่าทางที่ยั่วยวนเกินไปหน่อยไป๋หลี่พั่งพั่งเกาหัวอย่างงุนงง “ฉันเป็นคนมัดเธอเองนะ มีปัญหาอะไรเหรอ?”มอลลี่มองเขาด้วยสายตาไม่สู้ดีนักจากนั้นเ