ุบัติเหตุ แต่จะงดงามหรือเปล่าก็……”“…”“ฉันเดาว่า ด้วยตำแหน่งของพ่อนาย อะไรก็ตามที่ใช้เงินซื้อได้คงไม่เหมาะนัก เพราะเขาเป็นผู้ชายที่รวยที่สุดในต้าเซี่ยนี่นา” เฉาเยวียนพูดอย่างครุ่นคิด“แล้วมีอะไรบ้างล่ะที่เงินซื้อไม่ได้?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเกาหัวเฉาเยวียนตรึกตรอง “ตอนเสร็จสิ้นภารกิจ นายก็ไปขอเครื่องรางจากวัดให้เขาสิ”“ขอเครื่องราง?”“เครื่องรางคุ้มครองที่ลูกหลานไปขอมาให้พ่อแม่ด้วยตัวเอง ในโลกนี้ก็ถือว่าเป็นของที่มีชิ้นเดียวแล้วล่ะ” เฉาเยวียนพูด “และในเครื่องรางนั้นก็มีคำอธิษฐานที่ดีของนายต่อเขาด้วย เขาน่าจะชอบนะ… ก็ไม่มีพ่อคนไหนไม่อยากให้ลูกกตัญญูหรอก ใช่ไหม?”พอได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาของไป๋หลี่พั่งพั่งก็เปล่งประกายขึ้นมา“ความคิดนี้ดีนี่… ในกูซูก็มีวัดเยอะแยะ พอภารกิจกวาดล้างเสร็จ ผมจะไปขอเครื่องรางสักอัน”เด็กหนุ่มสองคนเดินไปข้างหน้าพลางพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย ส่วนเจียหลานเดินตามหลัง คอยฟังอยู่ข้างๆ มุมปากของเธอมีรอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นเป็นระยะเตร้ง!ภายใต้ท้องฟ้ามืดมิด เสียงกู่เจิงดังขึ้นอย่างกะทันหันทั้งสามคนชะงักพร้อมกันบนผิวน้ำทะเลสาบที่เงียบสงบ ทันใดนั้นก็มีรอยแยกปรากฏขึ้น ราวกับมีใบมีดล่องหนพาดผ่านผิวน้ำ ในชั่วพริบตาก็ตัดราวกั้นหินริมฝั่งขาดสะบั้น แล้วพุ่งเข้าหาทั้งสามคน!เจียหลานเบิกตากว้าง เธอก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ยืนขวางหน้าเด็กหนุ่มทั้งสอง ยื่นมือขาวผ่องออกไปคว้าใบมีดล่องหนนั้นเอาไว้!ใบ
