เลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกัดฟัน กระโดดออกจากห้องโดยสารทันทีความแตกต่างจากสี่คนก่อนหน้าคือ บนตัวเธอไม่มีร่มชูชีพ…ลมแรงพัดให้เสื้อคลุมสีน้ำเงินปลิวไสว ผมยาวสีดำเหมือนน้ำตกลอยอยู่กลางอากาศ เธอสะพายคันธนูไม้แข็งสีเหลืองอ่อน ร่วงลงสู่พื้นดินเหมือนดาวตกร่างทั้งห้าใกล้พื้นดินมากขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นร่มชูชีพสี่อันก็กางออกตามลำดับ ร่างของพวกเขาชะลอตัวลง เริ่มล่องลอยลงสู่เบื้องล่างอย่างช้าๆทว่าร่างสีน้ำเงินนั้นไม่มีการชะลอความเร็วใดๆ กลับดิ่งลงด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น ในชั่วพริบตาก็แซงหน้าคนทั้งสี่ที่มีร่มชูชีพไปร่างของเจียหลานพุ่งผ่านข้างๆ หลินชีเยี่ย คนหลังตกใจเล็กน้อย ในความพร่าเลือน เขาเหมือนเห็นเจียหลานโบกกำปั้นใส่เขา ทำท่าเหมือนจะต่อยคน……หลินชีเยี่ยส่ายหน้าอืม ต้องตาฝาดแน่ๆฟิ้ว!!ปัง!!!ร่างสีน้ำเงินนั้นทะลุผ่านหมอกด้วยความเร็วที่น่าตกใจ พุ่งชนเข้ากับดาดฟ้าของตึกสำนักงานห้าชั้นโดยตรง ร่างนั้นไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น แต่ยังคงพุ่งทะลุพื้นอีกห้าชั้น ก่อนจะกระแทกเข้ากับพื้นดินอย่างแรงเศษหินกระเด็นไปทั่ว ควันหนาทึบค่อยๆ ลอยขึ้นมาตามรูที่เป็นรูปตัว 大 จากดาดฟ้า……เด็กหนุ่มทั้งสี่คนค่อยๆ ลอยลงมาด้วยร่มชูชีพเข้าสู่หมอก ใช้เชือกปรับทิศทาง มุ่งตรงไปยังจุดที่เจียหลานร่วงลงมาเมื่อพวกเขาลงจอดบนถนนหน้าตึก ร่างหนึ่งก็ค่อยๆ ปีนออกมาจากหลุมลึก ปัดฝุ่นบนเสื้อคลุมสีน้ำเงิน เดินไปหยุดที่ประตูกระจกเพื่อจัดแต่งทรงผมและปก
