ตาอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“ถิงถิง พ่อกลับมาแล้ว”ชายชราได้ยินเสียงคุ้นเคยนั้น ทั้งตัวก็ชะงักค้าง ดวงตาของเด็กหญิงที่ยังมีน้ำตาคลอเบ้าหยีลงเป็นรอยยิ้ม วิ่งเข้าไปหาโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น พุ่งเข้าไปในอ้อมกอดที่แข็งแรงและอบอุ่นนั้น!เขาอุ้มเด็กหญิงขึ้นมา เคราหยาบๆ ถูไถกับแก้มที่เปียกชุ่มด้วยน้ำตา คราวนี้เด็กหญิงไม่หลบเหมือนแต่ก่อน แต่กลับยิ้มและซุกเข้าหาใบหน้าของเขา สองแขนโอบรอบคอของเขา ราวกับกอดทั้งโลกไว้“พ่อคะ” เด็กหญิงเม้มปาก พูดอย่างมีความสุข “ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ!”
