ประตูใหญ่สีดำค่อยๆ เปิดออกอย่างช้าๆ หลินชีเยี่ยแบกเจียหลานเดินเข้าไปข้างใน ทันทีที่เข้าประตูมา ก็เห็นเงาร่างของคนสามคนกำลังแอบซุ่มซ่อนตัวอยู่ริมผนัง ไม่ขยับเขยื้อนเมื่อทั้งสามคนเห็นหลินชีเยี่ย สีหน้าก็ฉายแววยินดี แต่พอเห็นหญิงสาวที่อยู่บนหลังของเขา รอยยิ้มก็ชะงักค้างทันที……ทั้งสามสบตากัน สีหน้าพลันเปลี่ยนเป็นประหลาดใจอันชิงอวี๋ ‘อืม? ทำไมมีผู้หญิงอยู่บนหลังของชีเยี่ย?’เฉาเยวียน ‘หืม? ทำไมถึงมีผู้หญิงอยู่บนหลังของชีเยี่ย?’ไป๋หลี่พั่งพั่ง ‘ห๊ะ? ความบริสุทธิ์ของชีเยี่ยไม่ปลอดภัยแล้ว?!’หลินชีเยี่ยเห็นพวกเขาแล้วก็ขมวดคิ้ว “พวกนายทำไม……”“ชู่!!”ไป๋หลี่พั่งพั่งยกนิ้วสองนิ้วขึ้นมา ทำท่าให้หลินชีเยี่ยเงียบ แล้วชี้ไปที่กลางมหาวิหารหลินชีเยี่ยชะงัก จากนั้นก็หันไปมอง เห็นบัลลังก์สีดำโบราณลอยนิ่งอยู่กลางห้องโถงที่มืดสลัวบนบัลลังก์นั้นมีร่างของคนผู้หนึ่งนั่งอยู่ ไม่ขยับเขยื้อน แต่แผ่รัศมีน่าเกรงขามออกมา!“นั่นคือ……” หลินชีเยี่ยจ้องมองร่างบนบัลลังก์อย่างงุนงงเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้าวเข้าไปหาทั้งสามคน“ชีเยี่ย ทำไมนายถึงแบกผู้หญิงมาด้วยล่ะ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเห็นหลินชีเยี่ยเดินเข้ามา ก็อดไม่ได้ที่จะถามด้วยเสียงกระซิบหลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “เก็บได้จากวิหารหลังหนึ่ง”“เก็บได้?” ไป๋หลี่พั่งพั่งมองเจียหลานอย่างสงสัย “เก็บได้แล้วก็แบกมาเลยเหรอ?”“ใช่”“การเก็บสาวสวยได้แบบนี้ มันมักจะเกิดขึ้นในนิยา
